Müge Serçek Biroğlu

Röportajların Perde Arkası -VOL 1-

2012-02-25T22:08:00.001+02:00

Bugüne kadar sayısını hatırlamadığım kadar çok röportaj yaptım. Bunların arasında yazarlar da vardı, siyasetçiler de, sanatçılar da, oyuncular da, mankenler de, şarkıcılar da, normal vatandaşlar da… Her röportaj bir deneyim, her konuştuğum kişi için benim için ayrı bir tecrübeydi.

Röportaj yapmaya lisede başlasam da, asıl deneyimlerimi üniversite yıllarımda kazandım. Örneğin bitirme ödevlerimizden biri için televizyonda işlenen kültürel ilişkileri irdelememiz gerekiyordu. Ben de, o yıl yayın hayatına başlayan “Yabancı Damat” dizisindeki Türk - Yunan ilişkilerini incelemeye başladım. Projeyle ilgili teorik çalışmamı yapmıştım ama projeyi biraz daha çekici kılmak istiyordum. Allem ettim, kallem ettim Erler Film’i ikna edip, dizinin setine girmeyi başardım. Başta yönetmen olmak üzere dizinin birçok oyuncusuyla röportajlar yaptım. Oyunculara yaklaşırken bir çekingenliğim vardı, daha doğrusu çekingenlikten çok önyargılarım vardı demek daha doğru olur sanırım. “Ya sorularıma cevap vermezlerse, ya sorularımı beğenmezlerse, ya beni küçümserlerse” gibi…

Sonuçta üniversite öğrencisiydim ve sorularımı yanıtlamak zorunda değillerdi. Çünkü bu röportaj, televizyonda ya da herhangi bir gazetede yer almayacak, dolayısıyla onlara hiç pirim kazandırmayacaktı.

Dizinin başrol oyuncularından biri olan Nehir Erdoğan’ın saçı ve makyajı yapılırken hafifçe yanına yaklaşarak kendimi tanıttım, sorularımı cevaplayıp cevaplayamayacağını sordum. Ama ne yalan söyleyeyim çok büyük önyargılarla gittim yanına. Sanırım bu halim yüzümden de okunuyordu. Nehir Erdoğan önce beni dinledi, sonra şöyle baştan aşağı bir süzdü ve “Elbette sorularını cevaplarım” dedi. Saçının, makyajının yapılmasını bir an için durdurup bana bir sandalye buldu, hemen yamacına oturttu. Sonra bana “Ne içersin?” diye sorup catringle ilgilenen çocuğa “Müge Hanım’a sütlü bir kahve getirir misiniz?” diye seslendi.

Tabii ben bildiğiniz dumur oldum. Çünkü böyle bir ilgi beklemiyordum. O gün sette doğru düzgün sorularımı cevaplayan ve benimle en çok ilgilenen Nehir Erdoğan ve dizinin yönetmeni Yağmur Taylan oldu. İkisinin de olgunluğuna ve nezaketine hayran kaldım doğrusu.

Yaptığım ilk röportajlardan aklımda kalan ve unutamadığım anılarımdan biriydi bu. Elbette her röportajım böyle güzel ya da pozitif geçmedi. Tartışmalı bir şekilde sona erenler de oldu…

Bunlardan birini sizlerle paylaşmadan edemeyeceğim.

Yine üniversite yıllarımdaydım Radikal Gazetesi’nin “Genç” ekinde yazıyordum. Akşam saatlerine doğru ekin editöründen bir telefon geldi. Ertesi gün bir oyuncuyla röportaj organize etmişlerdi ama röportaja gidecek olan muhabirin başka bir işi çıkmıştı. Editör, “Röportaja sen gider misin?” deyince sevinçten havalara uçarak kabul ettim.

Ertesi gün, tam saatinde röportaj yapacağımız yere gittim. Kendini oyuncu sanan bu şahsiyet, röportaja tam yarım saat geç geldi. Akşamdan kalma bir hali vardı, iki kelimeyi bir araya getiremediği gibi asabi tavırları ve davranışları beni oldukça germişti. Üstelik saçı başı dağınık, üstü başı berbat ve leş gibi içki - sigara kokuyordu.

Bir önceki gün röportaj yapacağım diye sevinirken böyle biriyle karşılaşacağımı hiç düşünmemiştim. Ben yine dumur oldum tabii, ama bu seferki başka türlü bir dumur olmaktı!

Genelde röportajlara ciddi bir hazırlık ve arşiv taraması yaparak giderim. Bugüne kadar sorulmamış soruları bulmaya çalışır, kafama yazarım ve röportaj sırasında takır takır sorarım, ama tecrübesizlikten ve ortamın verdiği gerginlikten, kafamdaki bütün sorularım bir anda uçtu gitti. Soruları hatırlamak için vakit kazanmaya çalışırken, ağzımda saçma sapan şeyler gevelemeye başladım. Kendini oyuncu zanneden şahsiyet de yeterince uykusunu alamamış ve alkolün verdiği sarhoşluktan ayılamamış olacak ki “Ben, bu röportajı burada bitiriyorum, sizinle röportaj yapmak istemiyorum” dedi. O an neye uğradığımı şaşırdım. O akşamdan kalma haliyle kendine bile saygısı olmayan bu adama, iki çift laf etmeye tenezzül bile etmeden ortamı terk ettim. Şimdi düşünüyorum da keşke sözüm ona oyuncu olmuş, ama insan olmamış bu herifin yüzüne bir iki laf çarpıverseydim. Hala içimde uhdedir!!!

Söz konusu oyuncunun kim olduğunu merak ediyorsunuz biliyorum, ama açık açık yazmamı beklemeyin! Ancak şöyle bir ipucu verebilirim... Birkaç sezon önce oldukça sevilen bir komedi dizide bıçkın bir delikanlı rolündeydi kendisi.

Yani uzun lafın kısası röportaj yaparken ya da bir haberi hazırlarken her türlü insanlar burun buruna geliyoruz. Ancak okuyucularımızın hiç biri haber üretim aşamasında neler yaşadığımızı bilmiyor. Bu yüzden ben de size ara ara röportajların perde arkalarını yazmak istiyorum...

Son olarak bu yaşadıklarımdan kendime çıkarttığım dersi de söyleyeyim: Bir daha asla başkasının ayarladığı bir röportaja gitmedim, gitmem de...

NOKTA!

http://www.haberdesin.com/blog/medya/roportajlarin-perde-arkasi-vol-1

Organizasyonda 2012 trendi: Feminenlik...

2012-02-20T12:06:00.001+02:00

Üç yıldır düğün organizasyonları yapan Le Bouquet Mariage'dan Uzay Tarkan Barlas, önümüzdeki yılın trendlerini ve güzel bir düğünün ip uçlarını paylaştı.

Perfect Wedding Dergisi

Yazı Müge Serçek Biroğlu

Sokakları Dile Getiren Adam: Kurt Wenner

2012-02-17T11:49:00.000+02:00

Tüm dünya onu, sokaklara çizdiği üç boyutlu resimlerden tanıyor… Kurt Wenner’la üç boyutlu resme dair çok özel bir röportaj gerçekleştirdim. İstanbul sokaklarına resim çizecek olsan, nereye çizerdin, diye sormayı da ihmal etmedim. Buyurun okuyun.

Üç boyutlu resim çizmeye nasıl başladınız?
Resmin, etkili iletişim kanallarından biri olduğunu ve güçlü bir kanal olduğunu hepimiz biliyoruz. Üç boyutlu resim çizmek çok eskilerden beri kafamda olan bir şeydi. Bugüne kadar insan gözünün nasıl üç boyutlu gördüğünden yola çıkarak ışık ve diğer materyalleri kullanıp üç boyutlu resim çizmeyi deneyen çok kişi oldu ancak bunun matematiği gerçekten çok karışık, bu yüzden başaramadılar. 1984’te nasıl üç boyutlu resim yapabilirim diye çalışmaya başladım, çok uğraş verdim. Zamanla amacıma ulaştım ve üç boyutlu resimler çizmeye başladım.

Resim yapmak için neden bir tuval değil de duvarları ya da sokakları seçtiniz? Daha çok kitleye ulaşabilmek için mi?
Başlangıçta sokaklarda resim yapmamın en büyük nedeni; maddiyattı. Çünkü sokakta resim yaptığımı görenler, sepetimin içine bahşiş atıyorlardı. Yaptığım işten para kazanıyordum yani. Tabii bunun yanı sıra bu yöntemle birçok kişiye ulaşacağımı da biliyordum. Sokaklar haricinde, bir villanın duvarına da, resim tuvaline de resimler yaptım… Aralarında en dikkat çekeni elbette sokağa yaptığım resimdi.

“Resim yapabileceğim sokağı kendim seçmeyi çok isterdim. Eğer öyle bir şey yapabilseydim, resim yaptığım sokağı bambaşka bir yere çevirebilirdim.”

Resim yapacağınız sokakların herhangi bir özelliği olması gerekiyor mu yoksa her yere resim yapabilir misiniz?
Şu anda resim yapacağım sokakları sponsorlarım ya da belediye belirliyor.

Peki, daha önceleri?
Daha önce resim yapacağım sokağı seçerken iki şey gözetiyordum. Bunlardan biri sokağın çok düzgün ve pürüzsüz bir yüzeye sahip olmasıydı. Diğeri de o sokaktan olabildiğince çok insanın geçmesiydi. Aslında resim yapabileceğim sokağı kendim seçmeyi çok isterdim. Eğer öyle bir şey yapabilseydim, resim yaptığım sokağı bambaşka bir yere çevirebilirdim. Aslında asıl sanatçı olarak yapmam gereken bu sanırım. Ancak gerçeklerden bahsetmek gerekirse, kendi sanatım üzerinde çok kontrolüm yok.

Yaptığınız resimle mekan arasındaki ilişkiyi nasıl kuruyorsunuz?
Mekandaki mimarı ve kültürel doku benim için çok önemli. Bu unsurlar hiçbir sanatçının gözünden kaçmaz. Elbette benim de kaçmıyor, dolayısıyla resim yaptığım sokaktaki binaları incelerim, sokağın enerjisini hissetmek için elimden geleni yaparım. O sokaktan geçen insanların neler hissettiğini anlamaya çalışırım. Tüm bunları yapmak için de o sokakta biraz vakit geçirmem ve gözlem yapmam gerekiyor.

İstanbul sokaklarına resim yapmak isteseniz nerelere yapardınız?
Topkapı Sarayına resim yapmak isterdim.

Ne çizerdiniz peki?
Rossini’nin operasını izleyen Türkleri ve İtalyanları çizmek isterdim. Bu resim o atmosfere çok yakışırdı bence.

Bugüne kadar çizdiğiniz resimlerden hangisi sizin için ayrı bir önem taşıyor?
Sanat yıllarımın ilk zamanlarında çizdiğim “Dies Irae” adlı resmimi ayrıca severim.

Neden?
Bu resimde tam olarak kendi stilimi ve tarzımı oturtmuştum. Artık daha profesyonel resimler yapmaya başlamıştım. Dies Irae de bu resimlerin ilkiydi.

Resminizin, üçüncü boyut etkisi yaratması için hangi aşamalardan geçmesi gerekiyor?
Önce resmin büyüklüğünü daha sonra da resmin içinde yer alacak olan karakterleri nereye oturtacağımı belirliyorum. Bu, resminin ilk ayağını oluşturuyor. İkinci olarak geometrik ortamı kuruyorum. Geometrik ortam resmim için en önemli şeylerden biri. Çünkü resme hareketlilik kazandıran ve üç boyut sağlayan bu geometrik işlemdir. Resmin başladığı ve bittiği noktaya bir eğim vermeniz germek gerekir.

Resimlerinizi nasıl boyuyorsunuz?
Tebeşirle boyuyorum. Bu tebeşirleri kendim imal ediyorum; toz bırakmayan, parlak bir etki bırakan tebeşirler… Ancak bir müddet sonra siliniyor.

Silinirken içiniz acımıyor mu?
Eskiden acıyordu ama artık resimlerimin dijital baskılarını alabiliyorum. Bu yüzden artık acımıyor.

Bir resmi ne kadar sürede tamamlıyorsunuz?
Aynı soruyu sponsorlarım da soruyorlar. Onlara bir günde 5m2 resim yapabileceğimi söylüyorum. Bazen daha fazla yaptığım da oluyor ama ortalama olarak günde 5m2 resim yapıyor ve beş ila yedi gün içinde o resmi tamamlıyorum.

“İşin sırrı ne biliyor musunuz? Beni taklit etmeye çalışanlar resimleri ne ufuk çizgisi koyarak resim yaptılar.”

Sizin gibi üç boyutlu resim yapmaya çalışanlar oldu ama başaramadılar, bu işin sırrı ne?
Haklısınız! Birçok kişi beni taklit etmeye çalıştı ama olmadı. İşin sırrı ne biliyor musunuz? Beni taklit etmeye çalışanlar resimleri ne ufuk çizgisi koyarak resim yaptılar. Oysa ben resimlerimi ufuk çizgisi koymadan yaparım.

Tasarım ve sanat sizin için ne ifade ediyor?
Benim için görsel sanatın üç önemi vardır. Bunlardan biri komünikasyon, diğeri dekorasyon ve en sonuncusu da eğlence. Bir sanat eserini değerlendirirken ya da kendim yaparken bu üç fonksiyon üzerine yoğunlaşırım. Bence bütün sanatlar içinde bu üç fonksiyonu en çok içeren sokak ressamlığı… Günümüz sanatçıları bu fonksiyonlardan sadece birine yöneliyor. Bu yüzden de başarılı olamıyorlar diye düşünüyorum. Bir sanat eseri iletişim de sağlamalı, bulunduğu ortamı dekore etmeli ve aynı zamanda eğlendirmeli.

Kurt Wenner kimdir?
Rhode Island Tasarım Okulu mezunu ABD’li sanatçı Kurt Wenner, 17 yaşından beri hayatını grafik sanatıyla kazanıyor. Wenner NASA’da çalıştığı dönemde dünya dışındaki sistemlerin yüzey arazilerini ve gelecekteki olası uzay projelerinin kavramsal resimlerini çizdikten sonra İtalya’da klasik sanat ve Rönesans sanatı üzerine yoğunlaştı. Wenner, üç boyutlu resimlerini tebeşirle fresk çizimi gibi oldukça popüler olan grafik sanatlarını kullanarak gerçekleştiriyor ve görenleri hayran bırakıyor.

http://www.haberdesin.com/blog/kultur/sokaklari-dile-getiren-adam-kurt-wenner

En popüler düğün mekanları

2012-02-14T17:31:00.000+02:00

Son dönemde en popüler düğün mekanlarının hangileri olduğunu ve neden tercih edildiğini merak ediyorsanız, okumaya devam edin.

Perfect Wedding Dergisi

Hazırlayan Müge Serçek Biroğlu

Kafama göre diyet!

2012-02-10T16:35:00.004+02:00

Duyduk duymadık demeyin, diyete başladım. Aslında birkaç gün herkesten gizledim, ama artık itiraf ediyorum. Bu yazıyı yazarak da diyet yaptığımı tamamen meşrulaştırmış oluyorum!

Bu sizin için önemsiz olabilir, ama benim için büyük ve olumlu bir adım. Ne zamandır aklımdaydı diyet yapmak, ama nedense bir türlü kendimi hazır hissetmiyordum. Annem, “Bu işi kafanda sıraya koyduğunu biliyorum, zamanı geldiğinde yapacaksındır zaten, sıkma kendini” diyordu. Haklıymış…

Bugüne kadar çokça diyetisyene gitmişliğim, onlarca kilo vermişliğim vardır ama sonuç hep aynı oldu. Hedeflenen kiloyu verdikten sonra diyetisyene “Elveda” dedim. Yemek yemek özgürlüğüne tekrar kavuşmanın ve zayıf olmanın verdiği özgüvenle eski yemek düzenime hemencecik geri döndüm. İstediğim her şeyi yedim, içtim. Diyetisyene gidip sonra tekrar eski kiloma geri dönme olayı, farklı zaman dilimlerinde birkaç kere meydana gelen bir durum olduğundan tekrar aynı şeyleri yaşamak istemiyorum!

Ofisteki arkadaşlarım bir aydan beri Dukan diyetini yapmaya başladılar ve bu süreçte çok ciddi sonuçlar aldılar. Biri dokuz, diğeri altı kilo verdi… Onları görünce ben de gaza geldim, zaten üç aydır spora gidiyordum, biraz da diyet yaparsam daha güzel sonuçlar alabilirim dedim kendi kendime. Bu fikirden yola çıkarak önce Dukan diyetini yapmaya karar versem de, etle aram çok iyi olmadığı için bu diyetin bana uygun olmadığını kısa sürede anladım. Hangi diyeti yapsam acaba diye dört dönerken kendime en uygun diyeti yine kendimin belirleyeceğine karar verdim ve “Kafama göre diyet!” programını geliştirdim. Yeni bugüne kadar diyetisyenlerin verdiği taktiklerle, kendi özelliklerimi birleştirerek bir diyet programı uygulayacağım.

Diyet listem de neler var?

Bugün diyetimin dördüncü günü. Bugüne kadar her şey yolunda gitti ama şöyle de bir durum var ki diyeti çok katı yapmıyorum. Amaç her şeyden yemek, ama az yemek! Mesela çikolatayı kendime yasaklamıyorum :)

Neden mi?

Çünkü diyet yaparken günlerce çikolata yememek için kendinle cebelleşirsin ve hadi bir tane yiyeyim derken, birisi seni çikolata yerken görmez mi! Buyur buradan yak! Bu kişi sadece seni görmekle kalmaz ve “Aaa sen diyet yapmıyor muydun?” lafını hemen yapıştırıverir, ben de sinir olurum. Anında boğazına hakim olamayan, aciz insan durumuna düşürürler seni. Halbuki bilmezler ki kaç gün kaç gece o çikolatanın hayalini kurmuşsundur. İşte bu yüzden çok katı bir diyet uygulamayacağım. Bir şeyi yemek istiyorsam yiyeceğim, ama abartmadan. Tadımlık.

Neyse…

Neler yediğime gelirsek…

Sabahları kepek ekmeğinin arasında beyaz peynir koyarak bir sandviç hazırlıyorum. Bazen bu sandviçe domates ya da kıvırcık yaprağı da ekliyorum. Kahvaltı yaptıktan iki saat sonra bir tane mandalina yiyorum. Tatlı krizlerimle başa çıkabilmek için ara öğünlerde meyve yemeyi tercih ediyorum.

Etle çok fazla aram olmamasına rağmen öğlenleri ızgara köfte ya da tavuklu salata yemeyi tercih ediyorum. Eğer canım bunları yemek istemiyorsa hellim peynirli salata ya da tavuklu salata yiyorum. Tamam, hellim tuzlu bir peynir biliyorum, ama dedim ya yaptığım diyet çok katı değil. :) İki günden beri ara öğünlerimde yoğurt yiyorum. Akşam yemeklerimi ise öğlen yediklerime göre şekillendiriyorum. Öğlen sebze yediysem akşam protein ağırlıklı beslenmeye ya da öğlen protein ağırlıklı beslendiysem, akşam sebze yemeğe gayret ediyorum.

Bu arada bir günde iki litre su içmeye ve haftanın üç günü spor yapmaya özen gösteriyorum. Sporsuz olmaz tabii, ama su içmek beni bir hayli zorluyor. İçmesi kolay da sonrası feci!!!

Bakalım nereye kadar “Kafama göre diyet” sistemini sürdüreceğim. Zaten amacım yavaş ve sağlıklı bir biçimde zayıflamak. Bu süreçte yaşadığım zorlukları ya da verdiğim kiloları sizinle paylaşacağım.

Desteklerinizi bekliyorum.

Önemli not: Bu süreç içinde pasta, börek yemeyeceğimi zannediyorsanız yanılıyorsunuz! Adı üstünde “Kafama göre diyet” ;)

http://www.haberdesin.com/blog/saglikli-yasam/kafama-gore-diyet

Ahşabın yaydığı sıcaklık...

2012-02-08T13:35:00.002+02:00

Evlerde ahşap kullanımı her geçen gün artmaya başladı. Tasarımcı Halit Berker bunu, insanların daha çok yaşanmışlık hissi veren evlerde yaşamak istemelerine bağlıyor.

Perfect Wedding Dergisi

Söyleşi Müge Serçek Biroğlu

Hayat beni neden yoruyorsun?

2012-02-07T11:48:00.000+02:00

Çocuğum… Tahminen sekiz, dokuz yaşlarındayım.

Ailece evdeyiz…

Annemle babam sohbet ediyorlar. O günün getirdiklerini ve götürdüklerini, yapmak istediklerini, gönüllerinde yatanları ama mevcut koşulların gerektirdiklerini konuşurken babam “Kaçmaktan kovalamaya fırsat bulamıyoruz ki bir türlü” diyor.

Şaşırıyorum!

Kaçmaktan kovalamaya fırsat bulamamak!

Bu laf da ne böyle, ne demeye çalışıyorlar!

Çocuk aklımla çok saçma geliyor bu laf bana! Eğer yapmak istediğim bir şey varsa, yaparım. Beni hiçbir şey engelleyemez ki diye düşünürken konunun kasvetinden sıkılıp seke seke odama doğru gidiyorum. Ama çocuk aklı işte, kafamın bir köşesine kazınıyor bu laf.

Aradan yıllar yıllar geçiyor…

İş hayatındayım…

*5 dergi… İki tanesi aylık, üç tanesi üç aylık… Gece gündüz çalışıyorum; röportajlar, deşifreler, yetiştirilmesi gereken yazılar, çekimler, çeviriler, deadlinelar, telefon görüşmeleri, cevaplanmayı bekleyen emailler, yetişilmesi gerekilen toplantılar, bir sonraki dergi içeriği için çalıştırılması gereken hayal gücü – fikir ve öneriler, görüşülmesi gereken kişiler, takip edilmesi gereken yayınlar, haber bültenleri, okunması gereken gazeteler, köşe yazarları…

*Aynı zamanda okumaya devam ediyorum. Gözümde fazlaca büyüttüğüm ve sıdkımın sıyrıldığı yüksek lisansım, hayatımda oldukça büyük bir yer kaplıyor! Devamsızlıktan kalmamak için işten izin alarak koştur koştur gittiğim dersler, araştırılması – hazırlanması – başarıyla gerçekleştirilmesi gereken sunumlar…

Aslında tez yazmam gereken yıldayım ama tembel bir öğrenci olduğum için geçen seneden kalan çok dersim var. Şimdi onları vermeye çalışıyorum. Bu yüzden aslında bu sene başlamam gereken tezime hiç başlayamadım. Onu yazıma dahil bile etmiyorum, dikkatinizi çekerim.

*Stres atmak ve sağlıklı bir bedene kavuşmak arzusuyla gittiğim spor! Tek lüksüm sanırım bu!

*Ve tabii ki ev işleri; yemek yapmak, mutfağı toplamak, çamaşır, bulaşık, ütü, süpürmek, silmek, düzen – tertip falan derken bir filme, bir tiyatroya gidebildiğimde kendimi şanslı hissediyorum. Allah’tan ev işlerinde eşim bana yardım ediyor da yüküm biraz da olsa hafifliyor. Yoksa hepten kafayı yiyeceğim.

*D&R’da görür görmez “Bu kitap harikadır, mutlaka okumalıyım” dediğim ve büyük bir hevesle aldığım kitaplar başucumda okunmayı bekliyor. Birkaç sayfa okunup bırakılıyor… Kitabı tekrar elime aldığımda, aradan geçen zaman, hikayeyi tamamen beynimden silerken, kaldığım sayfaya geri döndüğümde “John kimdi yaa, Janet’in nesi oluyordu?” sorularını sormaktan kendimi alamıyorum.

Hee bu arada yeni evliyim ben. Yani Nisan ayında 1. yılımızı kutlayacağız. Tabii işlerden fırsat bulabilirsek! Hafta içi ne yediğimiz yemekten bir şey anlıyoruz, ne seyrettiğimiz filmden. Hafta sonlarıysa eşimin çalıştığı hafta ben çalışmıyorum, benim çalıştığım hafta eşim çalışmıyor… Çocuk olayını tabii ki henüz düşünmüyoruz bile. Ama o malum "Eee bebek ne zaman?" sorusunu soranların gözünün tam ortasına yumruğu çakasım geliyor.

İşte tüm bunlar aklımdan geçerken babamın sözleri geliyor tekrar aklıma… “Kaçmaktan kovalamaya fırsat bulamıyoruz ki bir türlü…”

Evet, şimdi bu lafın ne anlattığını çok daha iyi anlıyorum…

Bütün bu anlattıklarım sadece benim hayatımdan kısa bir kesit. Eminim ki bu yazıyı okuyanların birçoğu benzer hata kimileri çok daha ağır şartlarda yaşamlarını sürdürüyor. Sağlık sorunlarıyla cebelleşenler, haksızlığa uğrayanlar, acı ve çile çekenler, çoluğuyla çocuğuyla, faturalarla, bankalarla, borçlarla uğraşanlar, madenlerde çalışanlar ve daha birçokları…

Bu yüzden tüm bunları düşünüp, teselli bulup var gücümüzle hayatımıza devam ediyoruz…

Ve tüm bunlara kısaca HAYAT diyoruz...

http://haberdesin.com/blog/yasam/hayat-beni-neden-yoruyorsun

Ünlülerin hamilelikteki bakım sırları

2012-02-06T11:41:00.000+02:00

Ünlülerin hamilelik döneminde kendilerine nasıl baktığını merak ediyor musunuz? İşte onların ağzından bakım sırları...

Parents Dergisi

Yazı Müge Serçek Biroğlu

Eğlenilecek insanla evlenin

2012-02-02T13:57:00.000+02:00

Nam-ı diğer "aşk doktoru" Mehmet Çoşkundeniz ve eşi Derya Coşkundeniz'in sımsıcak evlerine konuk olduk bu ay. Elbette, ikizli hayatın zorlukları ve güzelliklerinin yanında aşka dair çok güzel mesajların dile getirildiği bir sohbet oldu.

Söyleşi Müge Serçek Biroğlu

Fotoğraf Tuna Yılmaz

Ebebek Dergisi

Herkes iki ya da üç çocuk yapmalı

2012-02-01T11:36:00.001+02:00

7 ve 4 yaşında iki kız çocuğu sahibi Zeynep Ilıcalı. Biz onu son yıllardaki Acun Ilıcalı-Zaynep Ilıcalı haberlerinden tanısak da, o iki çocuğuyla birlikte eğleniyor, geziyor, keyifli vakit geçiriyor. Çocuklarıyla hayatını anlatıyor Zeynep Ilıcalı.

Parents Dergisi

Söyleşi Müge Serçek Biroğlu

Fotoğraf Eda Aydın

Çok yönlü bir kişilik

2012-01-31T11:50:00.000+02:00

"On parmağında on marifet" deyimi Christopher Çolak için söylenmiş olsa gerek çünkü kendisi tasarımcı, müzik yazarı, radyo programcısı ve aynı zamanda fotoğrafçı...

Trendsetter Dergisi

Yazı Müge Serçek Biroğlu

Sanatçı defteri: Nazan Azeri

2012-01-30T10:36:00.000+02:00

İlk resim çalışmalarını, 1998 yılında "Cennetin Elmaları" adlı kişisel sergisiyle sanatseverlere sundu. Aslında bir avukat olan Nazan Azeri'nin resim yaptığı defterin dava notlarını aldığı defterden daha eğlenceli olduğu su götürmez bir gerçek. Sanatçının son sergisi "Are you alive? / Hayatta mısın?" Asfalt Art Gallery'de görülebilir.

Trendsetter Dergisi

Hazırlayan Müge Serçek Biroğlu

2012-01-29T15:10:00.003+02:00

Geçtiğimiz günlerde "Türk Kahvesi içiyorum, kahveme sahip çıkıyorum" diye bir proje başlatıldı, hatta Sertap Erener, Haldun Dormen, Kerem Görsev, Ali Sunal, Kadir Doğulu, Ayşegül Aldinç, Ali Kırca, Saba Tümer, Nevra Serezli, Fuat Güner, Ebru Akel gibi birçok isim objektif karşına geçip Türk Kahvesi içerken fotoğraf çektirdiler.

Bu projenin sosyal sorumluluk adı altında sadece ticari amaçlar güden bir proje olduğunu düşünüyorum.

Neden mi?

Çünkü bu projeye hayat veren Karaca markası, yeni çıkarmış olduğu fincan takımını satışa sundu. Sizin anlayacağınız bu “Fincan takımını alırsanız Türk Kahvenize ve kültürünüze sahip çıkmış olacaksınız!” mesajı veriliyor.

Ne güzel değil mi?

Bugüne kadar bu tarz organizasyonlara çokça destek versem de nedense bu proje bana çok yapay geldi. Sanki toplumca bütün dertlerimiz bitti de, tek derdimiz Türk Kahvesine sahip çıkmak kaldı. Bu fincan takımlarından satın almayarak da gayet güzel bir şekilde Türk kahvesine sahip çıkabiliriz bence. Şahsen ben her gün keyifle bir bardak Türk kahvemi höpürdetirken kültürel görevimi yerine getirdiğimi düşünüyorum!

Eğer bu projedeki gerçek amaç bir kültüre sahip çıkmaksa, Anadolu Sigortanın sosyal sorumluluk projesi olan ve Anadolu’da kaybolmaya yüz tutan mesleklere ilgiyi artırmak için başlattığı ‘Bir usta bin usta projesi’ni tek geçerim. Gerçekten kültürümüze sahip çıkmak istiyorsak, fincan takımı almak yerine böyle bir projelere destek verilmeli bence!

Saçma sapan sosyal sorumluluk projelerinin yanı sıra daha birçok anlamlı ve yararlı sosyal sorumluluk projeleri yapılıyor elbette. Bunlardan ilgimi çeken bir diğer proje de “İstanbul Sismik Riskin Azaltılması ve Acil Durum Hazırlık (İSMEP)” projesi.

Malum deprem ülkeyiz, bunu bilmeyen kalmadı artık. Buna rağmen bilgilendirici ve eğitici projeler pek fazla yapılmıyor nedense! Sanki depremi, depreme en sevdiklerimizi feda etmeyi kanıksadık! Bu projede İSMEP, çocuklar için hazırladığı deprem konulu “Sallanan Sandalye” tiyatro oyunuyla ilköğretim seviyesindeki çocukların erken yaşlardan itibaren depreme hazırlık konusunda farkındalık kazanmasını ve güvenli yaşam kültürünü öğrenmeleri hedefliyor. Üstelik bu projeye İstanbul Valiliği, İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğü ve İl Özel İdaresi ve İstanbul Proje Koordinasyon Birimi tarafından destek veriliyor. Bugüne kadar “Sallanan Sandalye” oyunu 109 okulda 366 kez sahnelenmiş ve 58,603 öğrenci tarafından izlenmiş. 2012 boyunca da oynanmaya devam edilecek. Her çocuk deprem öncesinde alınması gereken önlemleri, deprem sırasında ve sonrasında nasıl davranacağını bilse, bundan 20 sene sonra depreme karşı çok daha bilinci bir toplum olmaz mıyız sizce? Sevdiğimiz insanları kaybetmektense, bilinçli olup birbirimizi korumayı öğrenmek çok daha akılcı geliyor. Daha detaylı bilgi almak için www.guvenliyasam.org adresini ziyaret edebilirsiniz.

http://haberdesin.com/blog/yasam/sosyal-sorumluluk-projeleri-arkasindaki-gercekler

Çizginin gideceği yeri serbest bırakırım

2012-01-27T10:36:00.000+02:00

Henüz çocuk yaşlarda kağıt ve kalemle yakın bir ilişkisi olmaya başlamış Özge Ekmekçioğlu'nun. Bu ilgi ilerleyen yıllarda katlanarak artmış ve ortaya sade ama çok şey anlatan illüstrasyonlar çıkmış.

Trendsetter Dergisi

Yazı Müge Serçek Biroğlu

Stil sahibi evin 7 kuralı

2012-01-25T11:21:00.004+02:00

Evinizin stil sahibi olmasını ve kişiliğinizi yansıtmasını yedi uygulanabilir kuralla sağlayabilirsiniz. Nasıl mı? İşte İç mimar Elif Kınıkoğlu'nun tavsiyeleri...

Perfect Wedding Dergisi

Yazı Müge Serçek Biroğlu

Başka Bir Bedende Uyanmak!

2012-01-24T23:32:00.001+02:00

Geçenlerde ne zamandan beri gitmek istediğim “Dur Bi Dakka!” oyununa gittim. Paso Tiyatro’nun sahneye koyduğu, Apo Kaya’nın yazıp yönettiği fantastik komedi türündeki oyun “Dur Bi Dakka!”; konusu ve olay örgüsüyle izleyicilerine çok keyifli dakikalar yaşattığından emin olabilirsiniz.

Geniş bir oyuncu kadrosuna sahip olan “Dur Bi Dakka!”da Derya Karadaş, Ebru Tekgündüz, Cengiz Okuyucu, Melina Özprodomos, Enis Aybar, Sibel Taka, Korhan Herduran, Ergun Doğmacı, Murat Arda, Alican Yarka, Murat Şahan, Faruk Ural ve Cihan Gülmüş rol alırken; Mustafa Üstündağ ve Orhan Eşkin de konuk oyuncu olarak, barkovizyondan oyuna dahil oluyor.

Gelelim oyunun konusuna… Türkücü Salim Yavaş, işe yeni başlayan bir meleğin hatasıyla vaktinden evvel ölmüştür. Öbür dünyada durum anlaşılınca, Salim itiraz eder, ancak meleklerin Salim’i geri gönderme çabaları sonuçsuz kalır. Çünkü Salim’i döven mafyalar öldüğünü anlayınca cesedi parçalara ayırıp yok etmiştir. Olayda bir de görgü şahidi olduğunu fark eden mafyalar, bu kişinin peşine düşüp, arabayla ezip kaçarlar. Görgü şahidi olan Ayhan Kara’nın bitkisel hayata girdiğini öğrenen melekler ise, bu hatalarını telafi etmek için Salim’in ruhunu, ailesi tarafından fişi çekilecek olan Ayhan’ın bedenine yerleştirmeye karar verirler. Onu öldürenlerden intikam almak ateşiyle başka bir bedene giren Salim’i bir sürpriz bekler ama öyle böyle bir sürpriz değildir bu!

Derya Karadaş, oyunda en çok dikkat çeken isimlerin başında geliyor. Çok başarılı bir şekilde şiveli konuşmasının yanı sıra oyun boyunca enerjisi bir an bile düşmedi. Eğer yönetmen olsaydım dizi sektöründe ya da sinemada Derya Karadaş’ı mutlaka değerlendirir ve ona bir rol verirdim ama ona vereceğim rol çok büyük ihtimalle baskın ya da kötü karakter rolleri ya da bu oyunda olduğu gibi başından tirajı komik hikayeler geçen bir karakter olurdu. Oyunda mimiklerine en çok güldüğüm isimse Cengiz Okuyucu ve Sibel Taka’ydı. Bu iki isim konuşmadıkları zamanlarda bile beden dilleriyle seyirciyi güldürmeyi başarabilen oyuncular.

Reji asistanlığını Burçin Kutlu’nun, müzik direktörlüğünü Seçil Akın’ın üstlendiği “Dur Bi Dakka”da, dekor tasarımı ise Sibel Taka ile Apo Kaya’ya ait. Oyunun koordinatörlüğünü ise Hülya Demirtaş üstleniyor. “Dur Bi Dakka” oyununu Cuma akşamları saat 20:30’da Tiyatro Karnaval Gönül Ülkü-Gazanfer Özcan Sahnesi’nde izleyebilir, biletleri Biletix’ten ve salonun gişesinden temin edebilirsiniz.

Unutmadan, oyundan çıktıktan sonra aklımda kalan tek şey Derya Karadaş’ın gerçek ses tonunu ve konuşmasını duymaktı.

http://haberdesin.com/blog/kultur/baska-bir-bedende-uyanmak

Yazı Bahane 90’lar Şahane

2012-01-23T13:26:00.000+02:00

Bir süredir yazamıyordum… Biz dergiciler için ayın 15’inden sonrası acayip yoğun geçer. Ayın sona kalan yazıları hızlıca toparlanır, sayfalar çizilir ve dergiler teker teker matbaya gönderilir. Bu yüzden birkaç kere yazmak için teşebbüs ettim, elim klavyeye gitti hatta yazmak için aklımda çok güzel konular da vardı ama her seferinde bir şey çıktı ve yazım yarım kaldı. Bu yüzden aklımdaki konular da birer birer bayat ekmek gibi kas katı kesildi, anlamını yitirdi.
Neyse...

Geçtiğimiz Cumartesi günü televizyonda zap yaparken TV8’de Okan’ın Disko Kralı programına takıldım. O gecenin konusu 90’lardı. Konukları arasında Eda-Metin Özülkü, Rüya Ersavcı, Mansur Ark, Seyyal Taner, Gökhan Kırdar, Jale, Tayfun, Bora Gencer gibi 90’larda ün yapmış bir sürü isim daha vardı. Çok net olarak şunu söyleyebilirim ki Okan’ın bugüne kadar en keyif alarak seyrettiğim, gülmekten yerlere yattığım programıydı. Programda, 90’larda yeni yeni çıkmaya başlayan şarkıcıların klipleri, o günlere dair toplumsal alışkanlıklarımız ve unutulmayan onca dizi, şarkı, olay bolca konu edildi. Hepsi de birbirinden komik ve güzeldi.

Hele Twitter’da “#bence90lar” başlığı oluşturulunca, binlerce insan Twitter’a akın etti. Herkes öyle güzel şeyler yazmaya başladı ki, yazılanları okuduktan sonra kendi kendime “Aaa evet bu da vardı. Ben de böyle yapardım. Bir de şu vardı…” gibi bir sürü cümle kurup eskileri hatırlamaya başladım. Meğer 90’lardan konuşmaya ne kadar çok ihtiyacımız varmış. Herkesin anlatacak, hatırlatacak ne kadar çok şeyi varmış öyle…

Twitter’da 90’lara dair hoşuma giden twitt bir kesit sunmak istiyorum.

#bence90lar Back to future filmidir#
#bence90lar Kapı zillerine basıp kaçtığımız yıllardı
#bence90lar 0900'lü hatları aramak ve ay sonu fatura geldikten sonra anneden azar işitmek demekti
#bence90lar Kemal Sunal filmlerini seyredip Eşşoleşşek hihihi demekti
#bence90lar 123 yetmek 456 olsun Metin-Ali-Feyyaz koysun Beşiktaşım şampiyon olsun yıllarıydı
#bence90lar Ağızda patlayan şekerdi. Sulu göz sakızıydı
#bence90lar Bakkal amcanın, para üstü yerine Tipitip sakız verdiği yıllardı
#bence90lar Hiç bitmeyen YALAN RÜZGARI yıllarıydı
#bence90lar Halit Kıvanç'la "Hadi anlat bakalım", Erkan Yolaç'la "Evet - Hayır" yarışmalarının yılıydı.
#bence90lar Erkeklerin saçlarını TAVUK GÖTÜ modeli kestirmeleriydi.
#bence90lar Titanic filmine 5 kere gidip, 5'inde de sanki ilk defa seyrediyormuş gibi ağlamaktı
#bence90lar Gece 1'den sonra SHOW TV'de göğüslerini açan ÇİN ÇİN kızlarıydı
#bence90lar Saçların jöle yerine LİMONLA şekillendirildiği yıllardı
#bence90lar Susam Sokağı ve unutulmaz karakteri KIRPIK, MİNİK KUŞ ve tabii ki EDi ve BÜDÜYDÜ
#bence90lar Uzaylı Zekiye, Sıdıka diye diziler vardı
#bence90lar TELEVOLE yıllarıydı
#bence90lar Ali Güven ve Ardına Bakma Yolcu şarkısıydı
#bence90lar Süper Mario oynamaktır
#bence90lar Sanal bebeğin öldü diye yas tutmaktır
#bence90lar Pazar akşamları banyo yapıp, bizimkiler dizisini izlemekti
#bence90lar Çim Adam yetiştirmekti
#bence90lar Susurluk yıllarıydı
#bence90lar Uğur Mumcu, Ahmet Taner Kışlalı
#bence90lar Serçe parmağının tırnağını uzatmaktı
#bence90lar Ateri salonu, Barış Manço, Serpil Çakmaklı tokası, Kerim Tekin, Grup Vitamin, Süper Baba, Adam Olacak Çocuktu.

Ne güzel yıllarmış değil mi? İnsan şimdi anlıyor bunu. 90’ların çocuğu ve genci olduğum için galiba çok şanslıyım. Bu güzel şeylere hatırlamamıza neden olduğun için çok teşekkürler OKAN BAYÜLGEN.

http://haberdesin.com/blog/yasam/yazi-bahane-90lar-sahane

En güzel fotoğraflar Sonbahar ve Kış aylarında...

2012-01-23T10:52:00.000+02:00

Kış aylarında evleniyorsunuz diye fotoğraf çektirmek için stüdyoya takılmanıza gerek yok! Yine dış mekanda çekim yapabilirsiniz. Nasıl mı? Bu konuda çiftlere çeşitli alternatifler sunan Caravan Fotoğraf'ın sahipleri de evli bir çift ve bu yüzden çiftlerin ne hissettiklerini çok daha iyi biliyorlar...

Perfect Wedding Dergisi

Yazı Müge Serçek Biroğlu

Kendine güvenen gelin

2012-01-18T16:27:00.000+02:00

İçinizdeki güven ışığını bulup çıkararak, o günün sevgi dolu bir kutlama olmasını sağlayabilirsiniz.

Nasıl mı?

Yazı Müge Serçek Biroğlu

Perfect Wedding Dergisi

Güzellik için geri sayım

2012-01-17T13:42:00.001+02:00

Düğün gününe nasıl hazırlanacağınızı biliyor musunuz? O güne kadar uygulamanız ve dikkat etmeniz gereken her şey için bir güzellik takvimi oluşturduk.

Yazı Müge Serçek Biroğlu

Perfect Wedding Dergisi

Kimin makyaj çantasında ne var?

2012-01-16T11:37:00.000+02:00

Kim, hangi makyaj malzemelerini kullanıyor diye merak ediyor musunuz? Sizin için ünlülerin makyaj çantalarını karıştırdık, içlerinden neler neler çıktı...

New Beauty Dergisi

Hazırlayan Müge Serçek Biroğlu

Ünlülerin bakım sırları

2012-01-13T10:41:00.000+02:00

Cildiniz ünlülerinki gibi bakımlı olsun, parıltısıyla göz kamaştırsın istemez misiniz? Hiç merak etmeyin, ünlülerin nasıl bakımlı kaldıklarının şifresini çözdük.

New Beauty Dergisi

Hazırlayan Müge Serçek Biroğlu

Vintage rüzgarı esiyor

2012-01-12T12:23:00.000+02:00

Kendini geçmişe ait hisseden gelinler için...

Perfect Wedding Dergisi - Styling & Prodüksiyon Müge Serçek Biroğlu

Fotoğraf Metin Bakırkaya - Fotoğraf asistanı Onur Oduncular

Model Flash Model / Charlotte - Mekan Celal Ağa Konağı

Makyaj Inglot / Nur Özgen - Saç K.U.M Agency / Evren İlhan

Bir çekimin anatomisi

2012-01-10T12:55:00.000+02:00

Uzun zamandır dergiler için moda çekimleri yapıyorum. Önce Parents Dergisi için çocuklarla moda çekimi yapmaya başladım. Daha sonra Trendsetter Dergisi ve Perfect Wedding Dergisi için çekimler yapmaya devam ettim. Yaptığım çekimlerin genelde styling ve prodüksiyonlarını üstleniyorum. Amacım moda editörü olmak değil, sadece beynimdeki fotoğraf karelerini gerçeğe dönüştürmeye çalışıyorum. Bunca yıllık dergi geçmişim sayesinde az biraz fotoğraf gözüm vardır. Hangi açıdan kim daha iyi gözükür, arka plan boş mu kaldı - kalabalık mı oldu, hangi renklerin baskın olması gerektiğinden az çok anlarım. Bu yüzden fotoğrafta oluşturulan kompozisyonla kendimi ifade etmek hoşuma gidiyor.

Dergi okuyucuları bazı fotoğraflara sadece göz ucuyla bakıp geçerler, oysa o fotoğraf karesi dergi basılana kadar ne büyük emeklerle hazırlanır bir bilseniz... Bu yazıda gördüğünüz fotoğraflar, Perfect Wedding Dergisi için yapılan bir moda çekiminin backstage görüntüleri… Bu çekimin hangi aşamalardan geçerek gerçekleştiğini paylaşmak istiyorum sizlerle.

Çekim hazırlıkları

Herhangi bir moda çekimi yapabilmek için önce konseptinizi belirlemeniz gerekir. Daha sonra belirlenen konsepte göre prodüksiyon ve styling çalışmaları yapılır. Benim konseptim "Vintage" gelinliklerdi. Dolayısıyla ürün toplarken modern gelinliklerden ziyade daha eski, motifli, sıra dışı gelinlikleri bulmak için günlerce dolaştım durdum, az tabanlarım patlamadı doğrusu. Ama en sonunda çok iyi markalardan çok güzel gelinlikler ve saç aksesuarları buldum. Sıra dışı bir çekim yapmayı kafama koymuştum, bu yüzden gelinliklerin altına giyilecek ayakkabıların renkli olmasına karar verdim.

Çekimden en az bir hafta önce modellik yapacak mankeni ayarladım. Ayrıca saçı ve makyajı yapacak uzmanları da yine bu dönemde belirledim. Çekim yapacağımız mekan konusunda bu sefer şanslıydım, çünkü çekim yapacak mekan bulmak genelde zor oluyor veya çok yüklü miktarda ücretler talep ediyorlar. Neyse ki bu sefer şanslıydım, bir arkadaşım çalıştığı otelde çekim yapabileceğimizi söyleyince, beni mekan arama derdinden kurtarmış oldu.

Bu arada tüm bu hazırlıklar yapılırken bir yandan da fotoğrafçıyla birlikte proje üzerine görüşmek ve karşılıklı fikir alışverişi yapmak gerekiyor. Bu noktada profesyonel ve durumu kurtarıcı bir fotoğrafçıyla çalışmak her zaman avantajlıdır, benden söylemesi. Röportaj ve moda çekimlerimde farklı fotoğrafçılarla çalıştığım için her fotoğrafçıdan farklı şeyler öğreniyorum. Bu çekimde Metin Bakırkaya ile çalıştım, ortaya çok güzel fotoğraflar çıktı.

Ve çekim başlar

Sabahın erken saatlerinde derginin bana tahsis ettiği araca önce gelinlikleri yükledik daha sonra modeli ve makgözü belirlenen noktalardan aldık. Otele vardığımızda fotoğrafçı ve kuaför bizi bekliyordu. Vakit kaybetmeden bize verilen odaya yerleştik. Önce nerelerde çekim yapacağımızı belirlemek için otelin her yerini dolaştık. Vintage çekimi için çok uygun bir oteldeydik, öyle ki hamamı bile bir başka güzeldi… Bu sırada modele, ilk karemiz için konsepte uygun saç ve makyaj yapılmaya başlanmıştı bile… Moda çekimlerinin gerçekten çok emek isteyen bir iş olduğunu bu çekimde bir kez daha anlamış oldum. Saç ve makyajın yapılması neredeyse iki saati buldu. Daha sonra çekime başlayabildik. Çekim boyunca toplam altı kare çektik. Her karede gelinlik ve makyaj değişti. Saçı sadece iki defa değiştirdik. Hangi karede hangi gelinliğin olacağına karar vermek, gelinlikleri modele giydirip çıkartmak, çekim boyunca düzgün durduğundan emin olmak, olası bir buruşma ihtimaline karşı elimde ütüyle dolaşmak bu atmosferde benim görevim oluyor. Çünkü hiçbir yardımcım olmadığı için en ufak işten en büyük işe kadar her şey bana bakıyor!

Bu çekim sabah 11 gibi başlayıp, akşam altı gibi sona erdi. Bu işin çok yorucu olduğunu itiraf etmek zorundayım. Ancak iş bittikten sonra o yorgunluk birden bire keyfe dönüşüyor. Hele fotoğraflar photoshoplanıp elinize geldiğinizde, yaptığınız işten ayrı bir zevk alıyorsunuz.

Bana göre bu iş bir çeşit virüs ya da mikrop gibi… Damarlarınızda o virüsün verdiği mutluluğu hissettiğiniz zaman bir daha vazgeçmeniz kolay olmuyor…

Son dörtlük: 10 Ocak Çalışan Gazeteciler Gününüz kutlu olsun

http://haberdesin.com/blog/medya/bir-cekimin-anatomisi

Kendim istediğimde kiloları verdim

2012-01-09T11:55:00.002+02:00

Bugünlerde herkes onu konuşuyor. Çünkü herkes Gül Gölge'nin nasıl bu kadar zayıfladığını merak ediyor. O ise kilolarını nasıl verdiğini çok büyük bir keyifle ve samimiyetle anlatıyor, üstelik bir yandan cupcake yerken!

Ebebek Dergisi

Söyleşi Müge Serçek Biroğlu

Fotoğraf Tuna Yılmaz

Güzellik aynam...

2012-01-05T11:07:00.000+02:00

NewBeauty Dergisi'nin "Güzellik Aynam" bölümünde iki ünlü oyuncunun güzellikle ilgili bilinmeyenlerine yer verdik.

İşte Burcu Kara ve Zeynep Dörtkardeşler'in güzelliğinin bilinmeyen yönleri...

New Beauty Dergisi

Hazırlayan Müge Serçek Biroğlu

Demet Tuncer: Annelik bir nevi mühendislik

2012-01-04T14:53:00.000+02:00

35 yaş sonrası doğum yapan kadınlardan Demet Tuncer. O yüzden diyor ki ne kadar az şey bilirseniz o kadar az stres yaşarsınız... Anneliğin de birden bire ortaya çıkmadığını, zaman içinde geliştiğini savunuyor. Karşınızda oyuncu Demet Tuncer ve kızı Ayza.

Parents Dergisi

Söyleşi Müge Serçek

Samimiyeti seviyorum

2012-01-02T16:34:00.000+02:00

n sekme)

İlk yazısını yazmaya başlayan her köşe yazarı gibi ben de "Merhaba" demekten kendimi alamayacağım. Kim olduğumu merak ediyorsanız, biyografimi okumanızı öneririm ama “Ufak bir bilgi benim için yeterli olur.” derseniz o zaman kısaca dergiciyim; yazarım, çizerim, fotoğraf çekerim, bolca röportaj yaparım şeklinde tanıtabilirim kendimi. Hayatta karşıma ne çıkıyorsa, ne yaşıyorsam 2009 yılından beri kendi bloğumda paylaşmaya çalışıyorum. Bundan sonra dilim döndüğünce, kalemim yettikçe bu platformda sizlerle düşüncelerimi paylaşmaya çalışacağım.

Acun Medya ve beraberinde getirdikleri…

Uzun yıllardan beri televizyon dünyasına getirdiği farklı yarışma formatlarıyla, yeni bir soluk getirdiği bir gerçek ama nedense bir kesim tarafından Acun Ilıcalı ve işleri bir türlü sevilemiyor. Bunun nedeni olarak da siyasi duruşu olarak nitelendirilse de Acun’un başarılı işler yaptığı su götürmez bir gerçek.

Uzun yıllar spor muhabirliği yaptıktan sonra ‘Acun Firar’da ile başladığı program yaşamı ‘Var mısın Yok musun?’ yarışmasıyla zirveye tırmandı. Özellikle de geçtiğimiz yaz ‘Survivor Ünlüler’ programıyla, reytingleri tavan yaptı. Tabii bu programda Nihat Doğan ve onun enteresan felsefesi, programı zirveye çıkaran en büyük etkenlerden biri oldu!

Şu anda üç farklı programı aynı anda yapan Acun Ilıcalı, başarısını devam ettiriyor. İzleyici olmayı bir kenara bırakıp profesyonel bir gözle bu programları incelediğinizde arka planda çok büyük ve güçlü bir kadronun çalıştığını görebilmeniz mümkün. Bu programları izlerken en çok hoşuma giden şeylerden biri bütün programların profesyonel bir bakış açısıyla ama amatör bir ruhla yapılması. Yani hatalar yapılabilir, aksaklıklar olabilir mantığıyla hareket eden Acun Ilıcalı’nın rahat davranışları ve tavırları, seyirciye de geçiyor ve bir aksaklık olduğunda seyirci bunu asla yadırgamıyor. Ben bu açıdan Acun’u çok başarılı buluyorum ve Türk Televizyonculuğu açısından bir çığır açtığına inanıyorum. Geçmiş televizyon programlarını hatırlayalım, yanlış bir metin okunduğunda ya da bir görüntü ekrana geldiğinde, spiker ya da sunucu hemen “Teknik bir hata nedeniyle…” diye başlayan bir cümleyle seyircilerden özür dilerdi. Aslında program çalışanlardan birinin yaptığı hata bu şekilde edilgenleştirilerek üstü kapatılmaya çalışılırdı. Gelişen teknolojiye rağmen, nasıl bir teknik hataysa bu, yıllardır düzeltilemedi. Acun programlarında bu taktiği uygulamadı, samimi davrandı, sorun neyse söyledi. Yeri geldiğinde yarışmacılara da, izleyicilere de gereken cevabı verdi. Belki de bu yüzden Acun bu kadar sevildi, beğenildi…

Erken Baskı

Çoğu zaman en keyifli televizyon programların tematik kanallarda olduğunu düşünüyorum. Programlarını en çok beğendiğim kanallardan biri tv8. Özellikle de Cumartesi ve Pazar günleri Sade Akgül’ün sunduğu ‘Erken Baskı’ programı… Sırf bu programı izlemek için o güzelim uykumdan fedakarlık edip erken kalktığımı söyleyebilirim. Seda Akgül, yılların vermiş olduğu tecrübe ve televizyonculuk başarısıyla bu programda tavan yapıyor. Sanki bizim evde sohbet ediyormuşuz gibi rahat ve samimi bir sunum tarzı var. Bu da programı izlenebilir kılıyor.

Bu tarzda çok daha fazla programlar olsa keşke… Böylece televizyonculuk anlayışımız biraz daha gelişir.

Son dörtlük: Bundan sonra haftada bir kere www.haberdesin.com sitesinde yazacağım. Yazılarıma buradan da ulaşabilirsiniz.
http://haberdesin.com/blog/medya/samimiyeti-seviyorum

2012'nin makyaj trendleri

2012-01-01T20:59:00.000+02:00

Makyaj yaparken trendleri göz önünde bulunduruyorsanız, 2012'de sizi hangi renklerin beklediğini açıklıyoruz: Turuncular, maviler, şeftali tonları ve şekerimsi renkler...

Hazırlayan Müge Serçek Biroğlu

New Beauty Dergisi

2011'de en çok tıklananlar

2011-12-27T10:56:00.000+02:00

2011'de blogumda en çok hangi postların tıklandığını göz önünde bulundurarak ilk 5 konuyu belirledim. İşte karşınızda 2011'in tıklanma rekoru kıran o 5 konusu... :)

1) Bu yıl bir numaraya yerleşen isim Okan Yalabık... Senelerdir hem televizyonda hem de tiyatro sahnesinde çok iyi işlere imza atan Okan Yalabık'la yaptığım röportaj, 2011 yılında en çok tıklanan post oldu. Bu röportajda en dikkat çekense Okan Yalabık'ın şu sözleri oldu: "Oyuncular, mesleğiyle ilgili konuşmaya başladığı zaman sanki kişinin inandırıcılığından bir şeyler alıp götürüyormuş gibi geliyor. Çok konuşmayı sevmiyorum. Bir sihirbaz sahneye çıkıyor ve elindeli bozuk parayı kaybediyor. Onu izleyen insanlar bu duruma şaşırıp, alkışlıyorlar. Sihirbaz, parayı nasıl kaybettiğini anlatır mı? Anlatmaz. Bı sır oyuncu için de geçerli."
http://mugesercek.blogspot.com/2009/05/okan-yalabk-roportaj.html

2) En çok tıklanan postardan ikinci sırada yerini alan isim Evrim Sümer. Radikal Gazetesi'nin anne çocuk köşe yazarı ve Hürriyet Kurumsal İletişim Müdürü olan Evrim Sümer'in güzeller güzeli kızı Leyla'yla yaptığım röportaj oldukça ilgi görüyor. Twitter'da annelikle ilgili yazdığı tweetler, Radikal'deki köşesinin kapılarını açan Evrim Sümer'in tweet'leri ve köşe yazarlığı kadar anneliği de oldukça keyifli.
http://mugesercek.blogspot.com/2011/08/evrim-sumer-ve-surpriz-bebegi-leyla.html

3) Oyuncu Esra Ronabar bu yıl en çok tıklananlar arasında üçüncü sırada yer alıyor. Eşi Barış Falay'la dünya tatlısı bir oğulları var. Örnek annelerden biri olan Esra Ronabar 'la yaptığım röportaj oldukça dikkat çekiyor ve sürekli tıklanıyor.
http://mugesercek.blogspot.com/2010/08/esra-ronabar-mutlu-bir-insan-oldum.html

4) Üç çocuk annesi Deniz Uğur, son günlerde meme kanserine yakalanmasına rağmen sağlam duruşu ve pozitifliliği sayesinde herkese umut ışığı oluyor. Deniz Uğur, en çok tıklananlar arasında dördüncü oldu. Kendisiyle yapacağım bir sonraki röportajın "Kanseri nasıl yendiğiyle" ilgili olmasını diliyorum.
http://mugesercek.blogspot.com/2011/07/deniz-ugur-kendimi-anne-olduktan-sonra.html

5) Geçtiğimiz yaz beyin kanaması geçirerek sevenlerini üzen Emine Ün'le sağlığına kavuştuktan sonra bir kez daha röportaj yaptım. Bu röportaj oldukça ilgi gördü ve en çok tıklananlar arasında girerek beşinci sıradaki yerini aldı.
http://mugesercek.blogspot.com/2011/12/emine-un-saglgm-gayet-iyi.html

Akrep kadınını nasıl bilirsiniz?

2011-12-11T18:16:00.000+02:00

Geçenlerde bir yazı okudum, bir akrep kadını olarak oldukça ilgili çekti ve çok beğendim... Bu yüzden sizlerle de paylaşmak istiyorum. Yazıyı kim yazdığını bilmiyorum, bu yüzden anonim olarak kabul ederek yayınlıyorum.

"Arkadaşınızın veya sevgilinizin bir Akrep olduğunu ilk duyduğunuz zaman hemen ürperirsiniz, hatta kendinizi tutamayıp bir iç çekersiniz. Halbuki iş işten çoktan geçmiştir. O Akrebi bir kere hayatınıza sokmuşsunuzdur. Onu bir kere tanıdıktan sonra ondan vazgeçemezsiniz. Belki çok büyük konuşuyorum, belki benimde bir Akrep olduğumu bilenler megalomanlık yaptığımı düşünüyor olabilir ama bizler tatmin ve tutku için yaşayan varlıklarızdır. Hayatımızın ışığı ve rengi bu tatminlerden ve tutkulardan geçer. Bunlar yoksa sıkılırız, renksiz kalır solarız.

Bize derlerki "Siz kıskanç ve kindar insanlarsınız, siz hiçbir şeyi unutmazsınız!" Evet biz kıskancızdır. Biz sevdiğimiz insanın sadece bizim olmasını isteriz. Bunun için zaman zaman egoistlik yaparız ama onada tutkuyla bağlanırız. Taa ki o bizi hayal kırıklığına uğratana kadar. O hayal kırıklığını bir kere yaşasak bir anda sileriz.

Bizler siyah ve beyazın insanlarıyızdır. Kindar mıyız? Karşımızda olan kişiye göre zaman zaman... Esasında çok fazla duygusalız ne de olsa su burcuyuz. Ama ne iyiyi ne de kötüyü asla unutmayız. Aradan yıllar geçsede bir güler yüzün, bir güzel sözün bizde yeri farklıdır. Herkese hakkını vermek isteriz. Ama asla hakkımızı yedirmeyiz. Aptal yerine konulmaya asla tahammül edemeyiz. Duygularımız ağır bassa da mantığımız herzaman bizi uyarır. Onun sesini asla yok saymayız!"

Emine Ün: Sağlığım gayet iyi

2011-12-01T11:02:00.001+02:00

Birkaç ay önce ciddi bir sağlık sorunu yaşayarak sevenlerini korkutan Emine Ün, bizi kırmadı ve kızı Duru'yla birlikte evinin kapılarını dergimize açtı. Şu anki sağlık durumundan çocuklu yaşamına, konudan konuya atladığımız bu keyifli söyleşi eminiz ilginizi çekecek.

Söyleşi Müge Serçek Biroğlu

Fotoğraf Tuna Yılmaz

Ebebek Dergisi

Dingin ve huzurlu bir Irmak Ünal

2011-11-29T14:50:00.001+02:00

"Annelik beni çok değiştirdi," diyor Irmak Ünal. "Daha dingin, daha huzurlu bir kadın oldum." Buna neden olan ise altı aylık kızı Kayla. Irmak Ünal, hamileliğinden doğum sonrasına kadar neler yaşadığını anlatıyor.

Söyleşi Müge Serçek Biroğlu - Fotoğraf Eda Aydın

Parents Dergisi

Hobi Meydan Dergisindeyim... :)

2011-11-05T12:34:00.001+02:00

Her sayısında daha güzel işlere imza atan Hobi Meydan Dergisi, son sayısındaki büyüteç sayfalarında bana ve bloguma yer verdi. Derginin Genel Yayın Yönetmeni Begüm Karataylıoğlu ile çok keyifli bir sohbet gerçekleştirdik.

Hobi Meydan Dergisini D&R ve tüm gazete bayilerinden alabilirsiniz...

Deniz Pulaş: 19 çocuk doğurabilirdim

2011-10-31T10:31:00.002+02:00

Beş yıldır Hollanda'da yaşayan ve kısa bir süre önce Türkiye'ye dönen Deniz Pulaş, kızı Nehir'le keyifli anlar geçiriyor ve eklemeden edemiyor: "Çocukları çok seviyorum, 19 çocuk doğurabilirdim ve hepsine bakabilirdim."

Parents Dergisi

Söyleşi Müge Serçek Biroğlu

Fotoğraf Eda Aydın

Oğlum sayesinde daha güçlüyüm...

2011-10-28T15:56:00.000+03:00

Önceleri moda yazılarını takip ediyorduk. Daha sonra anne oldu ve annelikle ilgili deneyimlerini yazmaya başladı. "Sonsuz aşkla tanışmam Rüzgar sayesinde oldu, erkek ırkına başka bir açıyla bakmaya başladım. Şefkatli bir erkek yetiştirmek için uğraşıyorum. Daha verimli bir insanım artık" diyerek yeni hayatını ve hayata bakışını tanımlayan Sibel Arna'yla keyfili bir söyleşi gerçekleştirdik.

Söyleşi Müge Serçek Biroğlu

Ebebek Dergisi

Kitapsız bir mekan ruhsuz bir bedene benzer

2011-10-26T17:42:00.000+03:00

Yeni evlenen çiftlerin birçok şeye ihtiyacı vardır, kitaba da...

Onlara neden bir kütüphane hediye etmeyesiniz? Assouline Yayınevi'nin sahibi İrem Kınay hazırladıkları "düğün listesi" uygulamasıyla bu konuda size yardımcı oluyor.

Yazı Müge Serçek Biroğlu

Perfect Wedding Dergisi

Sarının İhtişamı, Beyazın Işıltısı

2011-10-24T16:49:00.000+03:00

Her daim kadınların gözdesi sarı mücevherlerden en güzellerini seçtik...

Her zaman zarif ve şık olmak isteyenlerin vazgeçilmezi; beyaz altın...

Kumaşın dayanılmaz cazibesi

2011-10-21T13:04:00.000+03:00

2012'de trend sade ve dingin ev tekstili ürünlerinden yana, renkler ise ekru ve pudra renkleri... Bu kadar bilgi yeterli değil diyorsanız Ahsen Tekstil İthalat Sorumlusu ve Mağaza Dekoratörü Ahsen Kış'ın önerilerine kulak verin.

Perfect Wedding Dergisi

Yazı Müge Serçek Biroğlu

En güzel evlilik trendleri

2011-10-19T11:19:00.000+03:00

Bu büyük günde sizin ve nedime görevini üstlenecek en yakın arkadaşınızın daha güzel görünmesi için en favori trendleri araştırdık.

Perfect Wedding Dergisi

Yazı Müge Serçek Biroğlu

Fotoğrafın üzerine tıklayın, okuyun

Düğün fotoğrafçısında olması gereken iki şey: Deneyim ve vizyon

2011-10-18T10:59:00.000+03:00

On bir yıldır fotoğraf çekiyor Beyhan Akkoyun. Son altı yıldır düğün fotoğrafçılığı konusunda uzmanlaşmış. İyi bir düğün fotoğrafı için iki şey çok önemlidir diyor: Deneyim ve vizyon.

Söyleşi Müge Serçek Biroğlu

Perfect Wedding Dergisi

Anneannenin dolabından

2011-10-17T14:33:00.000+03:00

Okulunun bitmesini beklemeden iç çamaşırı tasarlamaya başlayan Gözde Tekin'i bu işe asıl olarak iten şey anneannesinin iç çamaşırları.

Söyleşi Müge Serçek Biroğlu

Perfect Wedding Dergisi

Sayfanın üzerine tıklayın okuyun

Osmanlı'dan günümüze hamam geleneği

2011-10-10T10:23:00.000+03:00

Osmanlı'dan günümüze kadar gelen hamam kültürüne özlem duyuyorsanız, bu kültürü tüm otantik havasıyla yaşatmaya devam eden yerlere uğrayabilirsiniz. İşte sizin için derlediğimiz alternatif hamam mekanları.

Hazırlayan Müge Serçek Biroğlu

New Beauty Dergisi

Balerinlikten oyunculuğa giden bir serüven

2011-10-06T21:57:00.000+03:00

Küçük bir çocukkenbalerin olmaya karar veren Yağmur Kaşifoğlu, bu yolda emin adımlarla ilerlerken birden sakatlanıyor ve çok sevdiği baleden uzaklaşmak zorunda kalıyor. “Şimdi ne yapacağım?”düşüncesiyle boğuşurken kendini önce Med Yapım’da asistanlık yaparken sonra daoyuncu olarak buluyor. İşte her dakikasını dolu dolu geçiren, hiç bir kompleksi olmayan oyuncu Yağmur Kaşifoğlu’nun başarı hikayesi…

11 yaşında baleyapmaya başlamışsınız, bunu siz mi istediniz?

Küçükken çok zayıfmışım kemiklerim çok güçsüzmüş, babam da beni jimnastiğeyazdırmış, kaslarım güçlesin diye. Bir süre jimnastik yaptıktan sonra ritmikjimnastiğe geçtim. Bale ve ritmik jimnastik birbirine çok benzer, o sıradabaleye karşı ilgim başladı. Tabii bu arada asıl destek annemden geldi.Zamanında kendisi balerin olmak istemiş ama bazı şartlarından dolayı olmamış.Benim de baleye ilgim olduğunu görünce sınavlara girmem için destek oldu. Böylece İstanbul Üniversitesi KonservatuvarıBale Bölümü’nde eğitimime başladım.

İyi bir balerinken sakatlanarakbaleyi bırakmak zorunda kaldınız. Nasıl sakatlandınız?
Birden bire sakatlanmadım. Yavaş yavaş gelişen bir durum oldu. Bale, vücutanatomisine çok ters bir şeydir, vücudu oldukça zorlar. 18 yaşımdayken sakatlığımbaşladı yani vücudum gelişimini tam olarak tamamladığı sırada.

Sorun neymiş peki?
Siyatik sinirlerimi zedelemişim, dolayısıyla belim de sakatlandı. Uzun birmüddet tedavi gördüm ve 19 yaşıma geldiğimde artık dans edemeyecek durumagelmiştim, ister istemez baleyi bırakmak zorunda kaldım.

O dönemde “Şimdi neyapacağım?” kaygısına düştünüz mü?
Düşmez olur muyum, hem de çok büyük bir boşluğa düştüm. Çünkü zaten mesleğime11 yaşında karar vermiş ve balerin olmak istemiştim. Yıllarca hep bu yoldailerledim… Baleyi bıraktıktan sonra başka ne yapabileceğime dair kafamda hiçbirşey yoktu. Hangi meslekte başarılı olabileceğimi, nelere karşı ilgiminolduğunu, hangi konularda yetenekli olduğumu bilmiyordum. Baleden sonra tümbunları keşfetme sürecim başladı.

Daha sonra nasıldevam etti peki?
Konservatuvardaki arkadaşlarım “Tiyatro bölümüne gelsene, burada bir şeyler öğrenirsin”dediler ama “dans etmeyeceksem sahneye neden çıkayım” gibi bir tavır içindeydimo zamanlar. Daha sonra tesadüfen Med Yapım’a yolum düştü.

Nasıl oldu butesadüf?
Arkadaşımın ablası Fatih Aksoy’un asistanıydı. O dönemde yetiştirmek üzerebirini arıyorlardı. Arkadaşım da, kafamın çok karışık olduğunu biliyordu:“Nasıl olsa yetiştirmek için birini arıyorlar, bir dene istersen.” dedi.Kaybedecek bir şeyim olmadığı için “Neden olmasın?” dedim ve gittim. Seyircikoordinatörlüğünden tutun da reji asistanlığına, sanat yönetmeni asistanlığınakadar her alanda staj yaptım, işleyişin nasıl ilerlediğini öğrendim. Daha sonrabu işi sevdiğime karar verdim ve Med Yapım’da çalışmaya başladım.

Kamera önüne geçmeniznasıl gerçekleşti peki?
Yine Fatih Aksoy sayesinde oldu. Bir gün Nejat Uygur’la toplantı yapıyorlardı,beni çağırdı ve “Böyle bir rol var yapmak ister misin Yağmur?” deyince şokoldum. Konservatuvar mezunuydum ama oyunculuğa dair deneyimim yoktu. “Yaparsın,yaparsın!” diye destekleyince, “Tamam” dedim ben de… Böylece Nejat Uygur’la vemuhteşem ekibiyle birlikte ilk oyunculuk deneyimimi kazanmış oldum.

Çok büyük bir şansolmuş gerçekten?
Kesinlikle… Oyunculuğun ne kadar keyifli bir şey olduğunu keşfettim. Daha sonraMed Yapım’ın çektiği bir reklamda ve bir drama dizisinde küçük bir roldeoynadım.

Bu sırada asistanlıkyapmaya devam ediyor muydunuz?
Evet, aynı zamanda asistanlığa devam ediyordum. O sırada oyunculuk yapmakbenim için adeta ek iş gibi olmuştu.

Oyunculuğu o kadarçok sevmişsiniz ki, bu işin eğitimini almaya karar vermişsiniz sanırım…
Evet, baktım ki oyunculuk çok keyifli bir şey, bari okulunu okuyayım diyerekAkademi İstanbul’da Gösteri Sanatları Bölümü’nde eğitim görmeye başladım. Bubölüm tam istediğim gibiydi; oyunculuk da vardı, dans da vardı. O okulda çokiyi hocalardan çok şey öğrendim ama işin tecrübesi setlerde, sahnelerdekazanılıyor.

Tiyatroyla buluşmanıznasıl oldu?
Uğur Uludağ’ı zaten tanıyordum, oyunlarına da sürekli giderdim. O dönemdesahnelenen oyunlardan biri için iki oyuncu arıyorlardı. Oyuncu kuzenim EbruAyyıldız’la birlikte bu iki role çalışmaya başladık. Bir gün Uğur provalarsırasında Ebru’yla benim oynadığımız rolleri değiştirdi ve “Bu rolü sen,diğerini de Ebru oynayacak” dedi… Hâlbuki biz tam ters rollere hazırlanmıştık.Nasıl olur falan derken, üç gün sonra sahneye çıktım, ama o üç gün kuzenimle birliktedeli gibi rollerimize çalışmıştık.

Eee, ilk oyun nasıldıpeki?
Kazasız, belasız hiç hata yapmadan geçti, ama oyuna dair hiçbir şeyhatırlamıyorum. Nasıl oynadığımı, o oyun süresinin nasıl geçtiğini falan hiçbilmiyorum. Büyük bir şuursuzlukla oynadım yani. Böylece tiyatronun içindebuldum kendimi…

Peki ya sinema?
Ateş Dansı dizisinde oynarken, oyuncu arkadaşlarımdan biri yönetmen İsmailGüneş’e beni önermiş. İsmail Güneş o sırada “Gülün Bittiği Yer” filmi içinoyuncu arayışı içindeymiş. Daha sonra bir araya geldik, filmin senaryosundançok etkilendim. Dönem filmi olması da beni ayrıca etkilemişti. Böylece ilksinema filmimi çekmiş oldum.

Peki, ilk sinemafilminde Cüneyt Arkın’la oynamak size neler hissettirdi?
Senelerce filmlerini seyrettiğim, hayran olduğum Cüneyt Arkın’la aynı filmdeoynamak harika bir şeydi. Gerçekten inanılmaz bir adam, çok güzel bir ışığıvar. Sadece oturup onun anılarını dinleyerek bir sürü şey öğrenebilirsiniz.Çekimler sırasında bana çok yardım etti, fikir verdi, destek oldu. Bu benimiçin büyük bir şanstı.

Bu filmde oynadığınızrolle, SİYAD Umut Veren Genç Sanatçı Ödülü’ne layık görüldünüz. Bu ödüllemeslek olarak oyunculuğu seçmenizin ne kadar doğru bir karar olduğunu düşündünüzmü?
Evet düşündüm. Zaten oyunculuk çok hoşuma giden bir iş olmuştu. Ödülle birlikteyanılmadığımı anladım. Sahneye çıkıp ödülü aldığımda dizlerimin titrediğinihissetmiştim, çok güzeldi. Ödül almak aynı zamanda insana acayip bir gazveriyor.

Ancak daha sonra bufilmdeki oyunculuğunuzu beğenmediğinizi söylemişsiniz… “Şimdi olsa daha iyioynardım” şeklinde bir açıklamanız var!
Seneler geçtikçe insanın yaşanmışlıkları ve deneyimler fazlalaşıyor. O filmdeoynadığımda 20 yaşımdaydım, şimdiyse 34! Dolayısıyla o rolü şimdi oynasam,gerekli duyguları daha iyi yansıtabileceğimi düşünüyorum.

Her oyuncunun bir iyikırılma noktası vardır, sizinkisi neydi?
“Kara Melek” benim için kırılma noktası oldu. Sokakta yürürken, hala “Siz karamelekte oynamıştınız, değil mi?” diyorlar. Kara Melek hiç unutulmuyor.İlerleyen yıllarda Eşref Saati dizisi çok sevildi, çok güzel bir kadrosu vardı.Şimdi de Kızım Nerede dizisiyle insanların beğenilerini toplandım galiba. Çokgüzel eleştiriler alıyorum.

Bir rolü çıkartmakiçin nasıl hazırlanıyorsunuz?
Bütün rollerimin çıkış noktası yine benim aslında! O karakterin yerinde olsamya da aynı şey benim başıma gelse ne yapardım düşüncesiyle rollerimehazırlanıyorum. Çünkü oynadığım karakter her ne kadar benden farklı biri olsada, benim bedenimde canlanıyor, benim jestlerimi kullanıyor. Bu yüzden çıkışnoktası benim! Ama bu hazırlanma süresinde rolümle yatıp kalıyorum, rüyalarımagiriyor, her an o yanımdaymış gibi hareket ediyorum.

Uğur Uludağ’la ilişkiniznasıl başladı?
Uğur’un tiyatro ekibine katıldıktan sonra ekip olarak “Bekarlar” adında birdizi yaptık. O diziyi çekerken set arasında çay içiyorduk “Evlenir misinbenimle?” dedi. Ben de şaka olarak “Evet, evlenirim” dedim. İki ay sonraevlenmiştik! Onun öncesinde aramızda aşk yoktu. Evlilik teklifinden sonrabaşladı ve kısa bir süre sonra da evlendik. Biz flört süresini de evli olarakgeçirmeyi tercih ettik yani.

İşle ilgilibirbirinize danıştığınız şeyler oluyor mu?
Tiyatroda hocam Uğur’dur, tiyatroyu onunla öğrendim, oyunculuğum onunlagelişti. Ne zaman bana bir dizi ya da oyun teklifi gelse hemen Uğur’a okuturum,fikrini alırım. Onun öngörüleri hep doğru çıkar çünkü. Zaten yazarlık veyönetmenlik tarafı da çok kuvvetli olduğu için projelere çok profesyonelbakıyor. Uğur bir şeyler yazıp okuttuğunda “Çok güzel olmuş!” diyorum. O da bana“Sen de her şeyi beğeniyorsun” diye kızıyor.

Sizi tiyatroda çok zorluyormuş, doğrumu?
Evet, doğru! Ekibin öğretmen çocuğu gibiyim!

Nasıl yani?
Annesi ya da babası aynı zamanda okulda öğretmeni olan çocuklar gibiyim.Aileler, okuldayken çocuklarına ayrımcılık yapmadığını belli etmek için onu dahaçok zorlarlar, daha zor sorular sorarlar ya hani ben de bizim ekipte aynen oroldeyim. Bir hata yaptığımda, Uğur banaçok yüklenir. Aynı hatayı başka bir arkadaşımız yapsa o kadar kızmaz, ama sözkonusu ben olduğumda epey kızıyor. Bütün ekip de bunun farkında… (Gülüyor)

Sizin de Uğur Beygibi yazdığınız şeyler var mı?
Hayır, yok maalesef. Bizim ailede o işe Uğur bakıyor.

Karı - koca aynısahnede olmak nasıl bir duygu?
Çok keyifli. Uğur’un oyunculuğunu çok beğeniyorum. Çok iyi bir oyuncu olmasınarağmen yazarlık ve yönetmenliği ön planda tutup, oyunculuk yönünü hep arkaplana itmiştir. Sahneye çıktığımızda karı – koca ilişkisi diye bir şeykalmıyor. Tiyatronun kapısından girdiğimiz andan itibaren iki iş arkadaşı gibiişimizi yapıyoruz. Önceleri bunu oturtmakta zorluk çekmiştik ama şimdi her şeyayarında.

Bundan sonrası içinne gibi hedefleriniz var?
Tiyatro sahnesi beni istemeyene kadar sahnede olacağım. Çünkü tiyatro gerçekteninanılmaz bir şey! Hazırlık aşaması, bir şeyleri keşfetme dönemi çok heyecanlıbir kere… İnsanlarla göz göze gelip anında reaksiyon almak çok keyifli. Oyunbittikten sonra kendimi hiç yorgun hissetmiyorum mesela. Bizim oyunlar genelde23.30 gibi biter. Oyun bitiminde seyircinin gösterdiği reaksiyondan o kadar çoketkileniyorum ve adrenalim o kadar çok yükseliyor ki, mutluluktan gece üçekadar uyuyamıyorum. Bu yüzden tiyatro hayatımda hep olacak. Sinemanınsa farklıbir güzelliği var; seneler geçse de insanlar o filmi seyredebiliyor. Eskidenkendimi hep sinemaya yakın hissederdim ama şimdi tiyatroyla aynı seviyedeler,birbirinden ayıramıyorum.

Önümüzdeki dönemhangi oyunla tiyatro seyircisinin karşısına olacaksınız?
“Üçüncü Türden İlişkiler: Başlangıç” oyunumuzu sahneleyeceğiz. Bu da öncekioyunlarımızın devamı… Yine aynı ekip, güzel bir oyun sergileyeceğiz.

Aşkın meyvesi Hakan

2011-10-05T18:30:00.000+03:00

Podyumların tanınmış mankenlerinden Seçkin Piriler, geçtiğimiz yıl Duman Grubu'nun solisti Kaan Tangöze ile evlendi ve akabinde oğlu Hakan'ı dünyaya getirdi. Piriler, bir yıldan beri tattığı annelik duygusunu ve yaşadığı annelik deneyimlerini bizimle paylaştı.

Söyleşi Müge Serçek

Ebebek'ten Bebek Dergisi

Hürriyet / Kelebek röportajıma yer verdi :)
Okumak için tık tık --> http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/goster/ShowNew.aspx?id=18899932

Acemi bir dergicinin notları

2011-10-04T16:09:00.000+03:00

Geçenlerde, dergicilik yolunda başarılı bir şekilde ilerleyen genç bir arkadaşımızdan email aldım. Dergi sektöründeki gelişmelerle ilgili yazılarının yeraldığı blogu için benimle röportaj yapmak istiyordu. Elbette bu gençarkadaşımızı kırmayarak sorularını keyifle cevapladım. Yaptığımız röportaj şuanda Yasin Buğra Levent'in blogunda yayınlanıyor.

http://bugralevent.blogcu.com/muge-sercek-biroglu-ile-cok-ozel/11240057

Müge Serçek Biroğlu İle Çok Özel

Müge Serçek Biroğlu, Maya Medya'nın Parents, Perfect Wedding, Trendsetter, New Beauty gibi lider dergilerinde editörlük yapıyor. Ve oldukça başarılı yazılara-prodüksiyonlara imza atıyor. Onunla dergicilik adına konuştuk, keyifle okumanız dileğimle!

Dergiciliğe nasıl başladınız?
Gazeteci olmayı ortaokul yıllarımda kafaya koymuştum. Bu yüzden Anadolu Lisesi sınavlarında Maçka Akif Tuncel Anadolu Meslek Lisesi Gazetecilik Bölümü’nü kazanarak kafama koyduğum şeyin ilk adımını atmış oldum. Ardından Trakya Üniversitesi’nde Radyo-TV Sinema ve Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde Gazetecilik Bölümü’nde eğitimime devam ettim. Şimdilerdeyse hala Marmara Üniversitesi’nde Gazetecilik üzerine yüksek lisans yapıyorum. Aslında üniversite yıllarında hedefim televizyon sektöründe bir şeyler yapmaktı. Ancak eğitimim boyunca televizyon kanalarında yaptığım stajlar, bu kararımın değişmesine neden oldu. Daha kalıcı bir şeyler yapmak istediğime karar verdim; yazmak, çizmek istiyordum. İlk olarak duayen isimlerin çalıştığı Milliyet Sanat Dergisi’nde staj yaptım. Üniversiteye devam ederken Radikal Gazetesi’ne, Sinema Türk Dergisi’ne röportajlar yapmaya başladım. Ardından Timeout İstanbul Dergisi’ne, Cumhuriyet Gazetesi’ne, Eve Dergisi’ne, Akşam Gazetesi’ne bir süre yazılar yazdım, röportajlar yaptım. Anladım ki dergi ve gazetelere yazmak, televizyon dünyasından çok daha keyifli ve bana göre bir şey…

*Trendsetter, New Beauty, Perfect Wedding, Parents gibi sektörün dev dergilerinde çalışmak size neler kattı? Burada neler deneyimlediniz?
Maya Media bünyesindeki birçok dergi için konular hazırlıyorum, röportajlar ve moda çekimleri yapıyorum. Söz konusu bütün dergiler kendi alanlarında bir ilki temsil ediyor ve başka dergilere örnek oluyor. Maya’da çalışmak elbette bana çok şey kattı. En başta disiplinli çalışmayı, pratik düşünmeyi ve sürekli olarak yaratıcılığımı körüklemeyi öğretti.

*Çizgisini en beğendiğiniz dergiler?
Cosmopolitan, Instyle, Elele dergilerini çok beğeniyorum. Bu dergileri okurken sayfaların arasında kaybolmuyorum ya da dergi okumaktan sıkılmıyorum. Kendiliğinden sayfalar akıp gidiyor.

*Türkiye'de dergiciliğin geleceği hakkında neler düşünüyorsunuz?
Keşke yurt dışında dergilere verilen önem kadar bizim ülkemizde de verilse… Türkiye gibi her an gündemi ve ekonomisi değişen bir ülkede, dergiciliğin geleceğiyle ilgili çok fikrim yok açıkçası. Hayatımızı her gün daha çok ele geçiren teknoloji, dergilerin yavaş yavaş Ipad ortamına kaymasıyla kendini bu alanda da hissettiriyor. Önümüzdeki yıllarda dergicilik sektöründe nelerle karşılaşacağımızı hep birlikte yaşayıp, göreceğiz.

*Dergici olmak isteyen gençlere önerileriniz?
Çevrelerindeki her şeyi farklı yorumlamaya çalışıp, fikir üretmeye çalışsınlar. Çok okusunlar, yerli ve yabancı dergileri takip etsinler.

Ünlülerin bakım sırları...

2011-10-03T11:21:00.000+03:00

Hadi itiraf edelim! Hepimiz ünlülerin nasıl bu kadar güzel ve bakımlı olduğunu merak ediyor ve bunun sırrını öğrenmek için yanıp tutuşuyoruz! Sizin için güzellikleriyle önplanda olan ünlülerimizin bakım sırlarını öğrendik.

Hazırlayan Müge Serçek Biroğlu

New Beauty Dergisi

Haberim Hürriyet / Kelebek'te çıktıııııııııııı :)))
http://kelebekgaleri.hurriyet.com.tr/GaleriDetay.aspx?cid=51159&rid=2368&p=1&hid=19008958

Tülin Şahin'den beslenme ve bakım tüyoları

2011-09-28T17:23:00.000+03:00

Kadınların futbol sınavı

2011-09-24T13:34:00.003+03:00

Kadınların futbol sınavı

Bu hafta gündemi epey meşgul eden hatta dünya basınında bile yer alan Fenerbahçe maçına ben de gittim, üstelik bir Beşiktaşlı olarak! Bir baktım ki bizim sülalenin hemen hemen bütün kadınları aralarında anlaşmışlar, maça gidiyorlar, beni de bekleyin diyerek takıldım peşlerine.

Elimizde önceden alınmış biletlerimiz olmasına rağmen stad kapısında yaşanan izdihamdan dolayı içeri girmek neredeyse imkansızdı. İtişenler, bağrışanlar, camları yumruklayanlar... Bu kargaşanın arasında stada girmek için çareyi demirlerin üzerinden atlamakta bulduk. Demirin üzerinden atlayacağım sırada bir polisle göz göze geldim. "Napıyorsun?" diye sorunca "İçeriye girmeye çalışıyorum." dedim. Kısa bir müddet beni süzdü ve "Ben yokmuşum gibi davran" dedi... Polisten aldığımız destekle, ailece demirlerin üzerinden atlayarak içeriye girdik. Kapıdaki görevliler bu sefer içerideki kapıyı kapatmaya kalktı. Böylece bir izdihamın daha ortasında kalarak güç bela içeriye girdik. Söz konusu fanatiklik olunca erkeklerden hiçbir farkımız olmadığını anladım. Zamanla öğreneceğimizi umut ediyorum.

Tiz bir ses
FB'li Alex, maç başlamadan hemen önce, kadın seyircilerin arasına girdi ve kendilerini yalnız bırakmadıkları için bir kadına çiçek vererek teşekkür etti. Bu davranış karşısında gönülleri daha çok fethedilen Fenerbahçe'li kadınlar, başlarda tezahürat yapmakta zorluk çekseler de, çok çabuk adapte oldular ve 90 dk. boyunca hiç susmadılar. Ancak stadlarda her zaman duymaya alışık olduğumuz o tok erkek sesi yoktu, onun yerine tribünlerden tiz, cılız bir ses yükseliyordu. Kadınlar da durumun komikliğinin farkında olsa gerek, birbirlerine bakıp bakıp gülüyorlardı. Sonuç olarak herkes için değişik ve komik bir deneyimdi. Hala OFSAYT'ın ne anlama geldiğini bilmeyen kadınlar da maçtaydı, evde kocasına her gün maç izliyor diye kızan kadınlar da...

Ah şu feminizm!
Futbol Federasyonu'nun seyircisiz maç izleme kararını, "Sadece kadınlar ve 12 yaş altı çocuklar cezalı maçlara gidebilir" kararına çevrilmesini aşağılayıcı bulan birçok kadın olsa da, ben bu görüşe katılmayanlardanım. Biz değil miyiz, stadlarda küfür edilmesin, daha sağduyulu bir atmosfer yaşansın diye kadınları ve çocukları stadlara çekmeye çalışan? Şimdi böyle bir uygulama neden ters geldi ki? Bugün stada çocuğuyla giden kadınlar, yarın ailece gidecekler. Stadlarda, döner bıçağıyla başı boş bir şekilde tehlike saçan holiganlar yerine, çoluklu çocuklu aileler göreceğiz. Nitekim eğer kızılan nokta bu kararın "KADINLARI AŞAĞILAYICI" bulunmasıysa, Türkiye'de kadınları aşağılayan, ikinci sınıf vatandaş konumuna düşüren o kadar çok davranış, hareket, baskı, yasa var ki, bu futbol kararı diğerlerinin yanında devede kulak kalır. Benim de feminist bir yönüm vardır ama feminizm de bir yere kadar! Bu kararı aşağılayıcı bulanlar, herhangi bir doğal afet anında "Önce kadınları ve çocukları kurtarın" görüşüne karşı çıksınlar de görelim! Feminizm lafta olmaz uygulama da olur. Bütün kadın sorunlarımız bitti, bir bu kaldı yani!

Son dörtlük: Maç çıkışı yeterli sayıda metrobüs olmadığı için yaşanan ulaşım sıkıntısı nedeniyle bir izdiham daha gerçekleşti. İETT bu anlamda resmen sınıfta kaldı! Sonuçta o gün Şükrü Saraçoğlu Stadı'nda maç olduğu biliniyordu. Bu yüzden daha fazla metrobüs çalışmalıydı. Zannedersem "Büyükşehir çalışmıyor, yatıyor!"

Staddan görüntüler

İdrardan karakter analizi!

2011-09-18T00:04:00.000+03:00

İdrardan karakter analizi!

Hayatımıza giren birçok insanı bir şekilde anlamaya, çeşitli şekillerde iletişim kurmaya çalışırız. Eğer frekanslar tutarsa yola devam eder, yok eğer tutmazsa ilk durakta inerek o yolculuğa son veririz. Şu günlerde öyle insanlar tanıyorum ki, her tanıdığım kişi bana başka şeyler öğretiyor. Bu öğrendiklerim sadece iyi şeyler değiller tabii! Hem iyi, hem de kötü şeyler öğreniyorum! Bu yüzden kimileriyle yoluma devam ederken, kimileriyle vedalaşıyorum...

Öyle insanlar tanıdım ki 1: Haklı olmasına rağmen bir anlık öfkesine yenik düşerek bir hata yapmış.... Her fırsatta bu hatası yüzüne vurulmasına rağmen susuyor, kendi içine atıyor. Tekrar kendini savunmaya kalkarsa, daha çok üstüne gelineceğini biliyor... Bu yüzden susuyor, susuyor, susuyor... Oysaki çok düşünceli, kaprissiz, içi dışı bir, doğal biri. Buna rağmen sabırla bekliyor.

(Herkesin hata yapabileceğini anlamalı ve işin gerçeğini bir de o kişiden dinlemeliyiz. Ön yargı sadece kendimize zarar verir.)

Öyle insanlar tanıdım ki 2: Zeki mi, aptal mı hala anlayabilmiş değilim! Ama çok rahatlıkla kültür seviyesinin sıfır olduğunu, hayattaki tek derdinin İstinye Park'ta alışveriş yapmaktan ibaret olduğunu, şu an ki Cumhurbaşkanının kim olduğunu söylemek için 5 dakika düşünmesi gerektiğini söyleyebilirim. Buna rağmen tüm hayatını maddi manevi garanti altına almış biri. Bir önceki cümleyi tekrar okudum ve bu kişinin zeki olduğuna karar verdim!!!

(Yine de kazara yolda karşılaşırsak, hemen yolumuzu değiştirmeliyiz.)

Öyle insanlar tanıdım ki 3: Öyle ya da böyle bir şekilde hayatınıza dahil olurlar. Birden bire değil belki ama zamanla birbirinizi tanır ve hayata dair bir çok şeyi paylaşmaya başlarsınız. Birden fark edersiniz ki bu kişiye bütün içinizi açmışsınız, dostunuz olmuş. Üstelik hem iyi gün, hem kötü gün dostu... Çünkü bu iki dostu aynı bedende bulabilmek zordur.

(Bu kişiye sıkıca sarılmalı ve hiç bırakmamalıyız.)

Öyle insanlar tanıdım ki 4: Çok tatlı ve rahat bir kişilikmiş gibi görünmek için kendini yırtan ama içinde tam anlamıyla ukala ve kontrol delisi birinin yattığı bir kişilik... Bu tiplerle karşılıklı konuşmaya girdiğinizde sadece kendi konuşur ve sizi minimum seviyede konuştururlar. Çünkü her şeyin doğrusunu kendilerinin bildiğini sanırlar!

(Ara sıra karşılaşma ihtimaline karşı, ufak bir tebessüm etmek ve kuru bir "Merhaba" demek yeter!)

Öyle insanlar tanıdım ki 5: Sadece mutlu olmak, etrafındakileri mutlu etmek ve işinde başarılı olmak için çalışıp, didinen biri. Buna rağmen kimse tarafından takdir görmeyen, yine de buna aldanmadan yoluna devam eden biri. Konuşursa tepki görmekten korkuyor, bu yüzden kendini sadece yaptığı işlerle ve eylemlerle anlatmaya çalışıyor ve doğru zamanı sabırla bekliyor.

(Bir kere fırsat vermekten bir şey olmaz. Ben ona bir şans verdim.)

Son dörtlük: Bu hafta korkunç yoğun geçti. Keza önümüzdeki hafta da aynı şekilde olacak. Fakat Cumartesi gününden itibaren bu iki haftanın acısını çok fena çıkarmayı planlıyorum. Uzun zamandır görüşemediğim arkadaşlarımla görüşüp, eşimle fotoğraf çekmeye gideceğim. Fotoğraf çekmek için ilginç mekan önerilerine ihtiyacım var. Tavsiyelerinizi bekliyorum.

İnform'un benimle yaptığı söyleşi...

2011-09-17T22:44:00.001+03:00

İnform Ailesinden Funda Taşdemir'in benimle yaptığı söyleşi...

http://www.inform.com.tr/medyadan/müge-serçek-ile-söyleşi/

Dört köşe: Yeni sezon başlasın...

2011-09-10T10:21:00.001+03:00

Yeni sezon başlasın...

Eylül ayına hızlı bir giriş yaptık bence, ne dersiniz? Özellikle önümüzdeki hafta açılacak okullardan sonra şehir iyice hareketlenecek. Anlayacağınız yazlıkçılar artık son çırpınışları yaşıyorlar, şehre dönme vakti! Oysaki tüm televizyon kanalları yeni sezonu çoktan açtılar. Ardı ardına bir sürü yeni dizi televizyon ekranlarımıza düşmeye başladı. Bunlardan en iddialı olacak dizilerin başında "Kuzey Güney" dizisi geliyor. Kıvanç Tatlıtuğ "Ezel"de canlandırdığı psikopat rolünü canlandırmasıyla başta eleştirmenler olmak üzere hemen hemen her kesimden çok büyük bir beğeni toplamıştı. Artık her rolde kendini rahatça ispat etmeye başlayan Tatlıtuğ, bu rolün de üstesinden geldiğini daha ilk bölümü seyredince bile anlayabilmek mümkün...

Peki ya yazılı basında neler oluyor?
Bazı gazeteler her zamanki gibi ekonomik krizi bahane ederek küçülme yoluna gidiyor, bazı dergilerin çıkışı erteleniyor ya da ekipler küçültülüyor. Bugüne kadar "İnternet gazeteciliği, geleneksel gazeteciliği yok edecek" söylemlerine çok fazla takılmasam da, artık gazete okumak eskisi kadar keyif vermiyor sanırım. Bunun en büyük nedenini daha sabah kahvaltı masasındayken gazetede okuduğumuz bir haberin, öğle saatlerinde güncelliğini yitirmesine bağlıyorum. Kaldı ki artık çevremizde olan her şeyi telefonlarımızdan öğrenecek bilgi gücüne sahibiz... Bu yüzden gazeteler, "bu sefer teğet bile geçmeyecek olan" krizi bahane ederek küçülmeye gidiyorlar. İlerleyen yıllarda gazetelerin tirajları ve dolayısıyla reklamları düşecek ve bu filmin sonunda neler olacağını hep birlikte göreceğiz.

Dergiler...
Her Eylül ya da Ekim ayında her biri mantar gibi türeyen ve en fazla üç ay ayakta kalabilen dergiler bakalım bu yıl yine türeyecek mi? Cevabım kesinlikle "Evet". Çünkü birçok kişi bu işin zorluklarını bilmeden, sadece "Aaa dergi çıkartmak ne kadar eğlenceli. Neden biz de bir dergi çıkartmıyoruz?" diyerek, dergicilik sektörüne balıklama atlıyor. Aradan geçen bir kaç ay içinde anlıyor ki bu iş, ne uzaktan göründüğü kadar kolay ne de hemen para kazanılıyor! Kaldı ki piyasada kemikleşmiş bir adı olan dergilerin bile sallantıda olduğu fısıltıları dolaşırken, yeni dergilerin piyasada tutunma olasılığı pek yok gibi. Ama farklı bir solukla kapımızı çalan ve bu farkını ispat eden yeni dergilere her zaman kapımız açıktır. Bkz: Mehmet Turgut ve ekibinin çıkarmış olduğu 46 Magazine gibi...

Son dörtlük: Şu sıralar işlerin yoğunluğundan ve hayat koşturmasından o kadar boğuldum ki anlatamam. En sonunda bir kaçamak yapmaya karar verdim ve kendimi Kozyatağı'nda yeni açılan Babor Beauty Spa merkezine attım. Güzellik uzmanı Elif Tunalıoğlu, bir buçuk saat süren 'Babor HSR de luxe - Aging Bakımı'nı yaparken o kadar rahatladım ki, bakımın sona ermesini hiç istemedim. HSR de luxe bakımı, zamanla oluşan pigment lekeleri, kızarıklıkları ve genişlemiş gözenekleri azaltıyor. Ayrıca cildin yaşlanmasını yavaşlatmaya da yardımcı oluyor. Eğer siz de kendinize bir kıyak çekmek istiyorsanız Kozyatağı'ndaki Babor Beauty Spa'ya uğrayın derim. 0216 386 07 72 - 0216 302 28 19

DERİN TASARIMLAR - Ünlü tasarımcı Derin Sarıyer sorularımızı yanıtladı...

2011-09-06T11:04:00.000+03:00

Tasarımcılık genin de var! Aziz Sarıyer’in oğlu DerinSarıyer babasının yolundan gitti ve şimdi birlikte kendi markaları DerinDesign’da hayallerindeki tasarımlarını gerçeğe dönüştürüyorlar. Biz butasarımcı ailenin oğlu Derin Sarıyer’e kısa sorular yönelttik, öz cevaplaraldık…

Tasarım sizin için tam olarak ne ifade ediyor?

Mobilya tasarımcılığı ve Derin markasının art direktörlüğünüyapıyorum. Çevremizde neredeyse her an bağlantı içinde olduğumuz mobilyalarıninsanlarla ve mekanla ilişkisi üzerine düşünüyor ve bu alanda çalışmalarüretiyorum. Tüm bunlar ben için tasarımın unsurları.

Bir tasarımı tam olarak ne kadar sürede tamamlıyorsunuz?

Mobilya tasarımı birçok farklı süreçten oluşuyor. Fikir,bilgisayar destekli çizimler, prototip ve ürün geliştirme aşamaları ve seri üretim.Bu kategoriler bazen iç içe de geçebiliyorlar. Genelde her sene yeni birkatalog çıkarıyoruz yani bir sene içinde bir katalog çıkarabilecek kadartasarım yapıyoruz. Bu geliştirdiğimiz ürünleri Milano fuarında sergiliyoruz.

Tahmini olarak bugüne kadar kaç tane tasarım yapmışsınızdır?

Şu an “Derin Koleksiyonu” içinde 30 tane tasarımımbulunuyor.

Hayalinizdeki her şeyi tasarladınız mı? Mesela hayalinikurup da tasarlayamadığınız bir şey var mı?

Hayata gerçekçi bir açıdan bakabiliyorum. Çok fazla hayalkurduğumu söyleyemem. Anlar içinde heyecan duyacağım adımları atmak zatenyeteri kadar tatmin edici oluyor benim için. Mesela bu ara 2012 koleksiyonumuzuhazırlıyoruz ve keyfini çıkarıyoruz.

Kendi evinizi siz mi dekore ettiniz? Nasıl bir eviniz var, anlatırmısınız?

Eşim Beliz Sarıyer evimiz konusunda karar verici konumda.Genelde mobilyaları Derin firması üretiyor fakat aksesuarlarda ve detaylardafarklı markalara da yöneliyoruz. Genelde sakin ve huzurlu bir evimiz olduğunudüşünüyorum. Boş zamanlarımı geçirmekten memnun olduğum bir ev.

Tasarım Türkiye’de ne kadar önemli sizce?

Son 20 senede Türkiye’de ciddi bir ivme kazandı tasarımolgusu. Eğer sosyal ve ekonomik açıdan çok ciddi bir kriz yaşanmazsa önümüzdeki10 senede önemli bir konuma gelmeye başlayabiliriz ülke olarak. Şimdilik dahaçok bireysel ve belli başlı markalar Türkiye’yi bir nevi temsil ediyorlar bualanda. Akademik anlamda da ciddi bir büyüme var. Çok ciddi sayıda endüstriürünleri tasarımcısı mezunumuz var. Bu çok sevindirici.

Bugüne kadar aldığınız ödüllerden hangisi sizin için dahaçok önemli?

Wallpaper dergisi Mild isimli çalışmamı 2004’ün en iyi yataktasarımı seçtiğinde çok memnun olmuştum.

Babanız Aziz Sarıyer'le tasarımda ters düştüğünüz noktalaroluyor mu? Bunun üstesinden nasıl geliyorsunuz?

Genelde çok iyi anlaşıyoruz. Tabii baba oğul ilişkisihassastır, bir de birlikte çalışıyorsanız hem teknik hem de duygusal açılardaniçgüdülerinizi de devreye sokarak ilişkinizi iyi yönetmeniz gerekir.

--------

Derin Sarıyer Kimdir?

Derin Design 1971’de Aziz Sarıyer tarafından kuruldu. İkincikuşak oğul Derin Sarıyer 1997’de babasıyla birlikte çalışmaya başladı. 1999’dakoleksiyonlarını büyüten şirket, 2000’de dünya pazarına satış yapmaya başladı.Katıldıkları ilk uluslararası fuar 2000’de New York’taki Çağdaş Mobilya Fuarıoldu. Baba-oğul Sarıyerlerin ekibinde Bülent Özden, Tanju Özelgin, Arif Özden,Defne Koz, Mehmet Ermiyagil gibi tasarımcılar var. Derin Design’ınmobilyalarının özelliği, olabildiğince sade ama aynı zamanda belirgin hatlarasahip olmaları. Tasarımlarını modern ve hızlı şehir hayatının mobilyalarıolarak tanımlıyorlar. Derin Design, Wallpaper Dergisi’nin Temmuz-Ağustos 2004sayısında ve Elle Decoration Dergisi’nin İngiltere baskısının Temmuz 2004sayısında haber oldu. İki dergi de Derin Design’a Milano’da gerçekleşen MobilyaFuarı’nda öne çıkan tasarımcılar arasında yer verdi. Tasarım ve trend yaratmakonusunda bir kamuoyu önderi olarak kabul edilen Wallpaper DergisiTemmuz-Ağustos sayısında Milano Uluslararası Mobilya Fuarı’nın parlayanyıldızlarına yer verdi. Derginin seçtiği altı tasarımcının ve ürünlerininarasında Türk şirketi Derin Design da yer aldı.

----------

"Dört köşe" yazıları başlıyor

2011-09-05T00:10:00.002+03:00

Geçen gün evde öylesine oturmuş televizyon izlerken, eşim bana döndü ve "Neden köşe yazmıyorsun?" dedi. Uzun zamandan beri kafamda dönüp duran bu düşüncenin birden bire suratıma vurulması ben de hem şaşkınlık yarattı hem de iyi bir gaz verdi... Aslında ne zamandır düşünüp duruyordum, ama bir türlü kafamı toplayıp bu işe el atmaya fırsat bulamıyordum. İşlerin yoğunluğunu, hayatın karmaşasını bahane ederek erteleyip duruyordum sürekli...

Bu gazla birlikte tüm cesaretimi toplayıp köşe yazmaya karar verdim. Bu seferde köşem için isim bulmaya geldi sıra... Haydaaa! Ne zor işmiş bu! Tamam blogumun adı Mürekkebimden Damlayanlar'dı ama köşe yazılarım için başka bir isim bulmalıydım. Eşimle birlikte düşündük, taşındık, yazdık, çizdik ve en sonunda "Dört Köşe" ismini bulduk. Neden mi bu isimde karar kıldık? Okuyanlar zevkten dört köşe olsun diye :))) Tamam kabul ediyorum kötü bir espriydi ama yapmadan edemedim. Arada sırada da olsa kötü espirilerin iyi geldiğine inanırım, dolayısıyla arada sırada benden kötü espriler duymaya şimdiden hazırlıklı olun. :) Tamam ciddileşiyorum, "Dört Köşe" ismini; gözüme takılan, içimi sıkan, kulağa hoş gelen her konuyu buraya çizittireceğim için seçtim. Dört bir telden çalacağım yani... Aman yanlış anlaşılmasın, bu yazılarda "Şu gün falancalarla şuradaydım, bugün filancalarla buradaydım, burada yedik, şurada içtik. Alın bu da fotoğrafı" tarzında şeyler göremeyeceksiniz, şimdiden uyarayım. Sadece içime sinen ve gerçekten paylaşmaya değer bulduğum şeyleri yazacağım.Bundan böyle her Cumartesi "Dört Köşe" serisinden bir yazı yayınlayacağım. Bunun için geç kaldım biliyorum ama zararın neresinden dönersem kardır. :)

Bu arada dergiler için yaptığım röportaj ve çekimleri aynen yayınlamaya devam edeceğim.

Cumartesi günü görüşmek üzere :)

MSB

Özgür çocuk olsun

2011-09-02T12:53:00.001+03:00

"Evimizin kızı" rollerinde sıklıkla gördüğümüz Bihter Dinçel, eşi Barış Dinçel'le birlikte heyecanlı günler yaşıyor... Altı aylık hamile olan Bihter Dinçel "göbekli" ilk röportajı için bizi seçti.

Söyleşi Müge Serçek Biroğlu

Fotoğraf Tuna Yılmaz

Ebebek Dergisi

En büyükle en küçüğün aşkı

2011-08-28T14:17:00.001+03:00

Biliyoruz, büyükanneler ve büyükbabalar ile torunlar arasında özel bir bağ var. Anne ve babayla olduğundan daha sıcak, daha özgür bir bağ... Hülya Koçyiğit, Betül Mardin, Füsun Erbulak ve Nevra Serezli torunlarını anlattı bize!

Hazırlayan Müge Serçek Biroğlu

Evrim Sümer ve sürpriz bebeği Leyla

2011-08-26T17:48:00.001+03:00

Gazeteci ve Hürriyet Kurumsal İletişim Müdürü Evrim Sümer, sürpriz bir hamilelik sonrası Leyla'yı kucağına aldıktan sonra 16 ayda yaşadıklarını, sevgilisiyle ilişkisini ve anneliğin kendisine neler kattığını anlattı.

Söyleşi Müge Serçek Biroğlu

Fotoğraf Eda Aydın

Parents Dergisi